ได้ยินเสียงระเบิดและเสียงปืน
ฉินเฟิงรีบพาอีกสองคนมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้นทันที
สามคน พอดีตั้งเป็นแนวรบรูปสามเหลี่ยม โดยฉินเฟิงอยู่หน้าสุด
จ้าวเผิงเฟยกับหลงเทียนเหย่ทั้งสองตามห่าง ๆ อยู่ข้างหลัง ช่วยกันดูแลกันและกัน พร้อมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว
แต่พอดีตอนที่สามคนวิ่งฝ่าไปเต็มความเร็ว ฉินเฟิงก็พบเงาคนโผล่ขึ้นมาไกล ๆ เป็นไอ้บ้านี่ที่ใส่หัวกอริลล่าสีดำ ในมือถือปืนกลหนักไว้เหมือนถือของเล่นชิ้นหนึ่ง
ปัง ปัง!
ฉินเฟิงเคลื่อนไหวรวดเร็ว ยกปืนเล็งแล้วเหนี่ยวไกก่อนเป็นคนแรก
อีกฝ่ายแม้ตัวใหญ่โต แต่ปฏิกิริยาไม่ช้าเลยแม้แต่นิด
เงาร่างพรวดเลี่ยงไปซ่อนหลังสิ่งกีดขวางจนรอดจากการยิงทดสอบของเขาไปได้
แต่แค่ครั้งเดียวนี้เอง ก็ทำให้ฉินเฟิงประเมินฝีมือของไอ้บ้านี่ได้คร่าว ๆ แล้ว
ต๊าก ต๊าก ต๊าก......!
ขณะนั้นเอง เสียงปืนกลกวาดยิงดังขึ้นมาเสียก่อน กระสุนดุร้ายพุ่งกระเด็นทำให้พืชพันธ์ไม้กระจัดกระจายทั่ว
ไอ้ที่ใส่หัวกอริลล่ายกปืนกลขึ้นตั้งเล็ง แล้วกวาดยิงใส่พวกเขาทั้งสามโดยตรง
บีบให้ฉินเฟิงทั้งสามต้องล้มตัวลงแอบหลังที่กำบังชั่วคราว หลบรับแรงกระหน่ำ
ตำแหน่งที่พวกเขาอยู่คือด้านล่างของเกาะ ส่วนศัตรูอยู่ตรงบริเวณที่คล้ายกลางลาดเขา
ดังนั้นทั้งในแง่ภูมิประเทศและกำลังไฟ ศัตรูจึงได้เปรียบพวกเขาอยู่พอสมควร
ฉินเฟิงก้มตัวโค้ง หันไปทางจ้าวเผิงเฟยกับหลงเทียนเหย่ แล้วส่งสัญญาณมือเชิงยุทธวิธี
ทั้งสองเข้าใจทันที หาจังหวะเปิดแล้วรีบยิงสวนกลับ โดยที่การโต้กลับของพวกเขาก็เพื่อเปิดทางให้ฉินเฟิงนั่นเอง
แล้วก็เป็นอย่างที่คิด การเคลื่อนไหวของทั้งสองเรียกความสนใจของไอ้ใส่หน้ากากกอริลล่าดำได้รวดเร็ว ปืนกลในมือมันพุ่งยิงใส่จุดที่สองคนโผล่หัวขึ้นมา กดดันจนยกหัวขึ้นไม่ได้เลย