เมืองหนิวยอร์ก ประเทศอเมริกัน
ภายในตึกสำนักงานใหญ่แห่งสหประชาชาติ กำลังจัดการประชุมใหญ่ขึ้น
บนเวทีประชุม ผู้แทนแต่ละประเทศขึ้นแสดงความเห็นตามลำดับ
หัวข้อที่ถูกพูดถึง ครอบคลุมตั้งแต่การพัฒนาเศรษฐกิจ การคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ภาวะโลกร้อน การบินและอวกาศ เทคโนโลยีแห่งอนาคต... แทบทุกด้าน
ช่วงนี้ โฆษกฝ่ายประเทศเหยียนกำลังกล่าวถึงอันตรายระดับนานาชาติที่เกิดจากยาเสพติด และสถานการณ์ที่มันแพร่ระบาดหนักหน่วงในหลายพื้นที่
เป็นวาระเก่าแก่ที่มักถูกหยิบมาพูดสลับไปมาจากหลายภูมิภาคบ่อย ๆ
แต่เพราะด้านหลังมันผูกโยงกับผลประโยชน์มหาศาล งานด้านนี้จึงไม่เคยมีความก้าวหน้าสักที
โฆษกฝ่ายเราหันไปที่ไมโครโฟน พูดเรียบ ๆ ว่า "หลายสิบปีผ่านไป ทุกคนก็ยังคุยกันเรื่องอันตรายของมัน แต่ทำไมยิ่งปราบปราม มันยิ่งลุกลาม พวกพ่อค้ายากับหัวหน้าแก๊งยากลับยิ่งเย่อหยิ่งขึ้นทุกวัน?"
"ในเรื่องนี้ ใครกันแน่ที่ให้ความมั่นใจพวกเขา ใครที่ยืนอยู่เบื้องหลังหนุนหลัง ผมเชื่อว่าหลายคนรู้ทั้งในใจ"
โต๊ะฝั่งตรงข้าม โฆษกของอเมริกันสะดุ้งเฮือก เอามือไปจับที่หูฟัง แสร้งทำเป็นว่าอุปกรณ์มีปัญหา ฟังไม่ทัน
โฆษกฝ่ายเรายกเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมา พูดต่อว่า "เอกสารฉบับนี้เป็นรายงานสำรวจเรื่องความโกลาหลในดินแดนไร้กฎหมายแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่นี่ทุกคนน่าจะไม่ลืม ต่างเคยได้ยินชื่อ"
"มันมีชื่อเสียงมาก ดังราวกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาในอดีต และเหตุผลที่มันดังก็เพราะที่นี่เป็นแหล่งของเฮโรอีนที่แพร่ระบาดหนักที่สุด"
"คนท้องถิ่นกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ ล้วนเข้าไปพัวพันกับการค้าเฮโรอีน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง"