"มาๆๆ เรามาแสดงความเคารพผู้บังคับกองร้อยหน่วยรบพิเศษกันหน่อย!"
"ผู้บังคับกองร้อย ท่านครับ!"
หลี่เจียเซิ่งนำคนกลุ่มใหญ่ ทำความเคารพจ้าวเผิงเฟย ซึ่งเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บังคับกองร้อยหน่วยรบพิเศษ
จากการคุมทหาร ไปจนถึงการสร้างผลงาน การไปเรียนต่อที่โรงเรียนนายร้อย ร่วมมือกับฉินเฟิงจับตัวสายลับ
ด้วยความสามารถอันโดดเด่น และการอุทิศตนให้กับกองทัพมาหลายปี
ตอนนี้ ด้วยคำแนะนำของฉินเฟิง และการอนุมัติจากผู้บังคับบัญชา จึงได้เลื่อนตำแหน่งจ้าวเผิงเฟยเป็นผู้บังคับกองร้อยกองร้อยรบพิเศษหนามลับ
เมื่อมองดูจ้าวเผิงเฟยที่ตอนนี้ใบหน้าแดงปลั่ง ดูรุ่งเรืองสุดขีด
โจวซั่งเฟย หยางไคเฟิง และคนอื่นๆ ที่เคยอยู่บนเส้นเริ่มต้นเดียวกันกับเขา ต่างก็อิจฉาจริงๆ
ถึงตอนนี้พวกเขายังคงเป็นนายสิบอยู่ แต่เพียงชั่วพริบตาเดียว อีกฝ่ายไม่เพียงเรียนจบโรงเรียนนายร้อย ยังได้เลื่อนเป็นร้อยเอก และเป็นผู้บังคับกองร้อยอีกด้วย
สวัสดิการพุ่งสูงขึ้นไม่พอ เงินเดือนยังสูงกว่าพวกเขาอีกหลายเท่า
เฮ้อ ความแตกต่างของชีวิตช่างใหญ่หลวงเหลือเกิน
จ้าวเผิงเฟยตอบรับความเคารพ ปากแทบจะฉีกถึงใบหู
ในอดีต เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะประสบความสำเร็จได้ถึงขนาดนี้
แต่พอพูดถึงเรื่องนี้ ในเกียรติยศนี้ ฉินเฟิงมีส่วนสำคัญมากแค่ไหน ไม่ต้องพูดถึงก็รู้
ตอนอยู่โรงเรียนนายร้อย ถ้าไม่ใช่ฉินเฟิงยื่นมือเข้ามาช่วยทันเวลา แฟ้มประวัติของเขาคงมีด่างพร้อยไปนานแล้ว เรื่องเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง คงไม่มีทางเกี่ยวข้องกับเขาตลอดชีวิต