“เรียกประชุมสั้น ๆ!”
ภายในห้องประชุมของแคมป์สัตว์ร้าย
ผู้บัญชาการหมู่เจียงซาน และครูฝึกใหญ่อู๋หงกั่ง นั่งกันอยู่แถวหน้าสุด
ด้านล่างคือหัวหน้าหมู่และหัวหน้าแถวของแคมป์ฝึก พร้อมแกนหลักอย่างผู้บังคับกองร้อยและครูฝึกกองร้อย
“เรื่องผลการฝึกของแต่ละหมู่แต่ละแถวช่วงวันที่ผ่านมา เราได้ข้อมูลโดยรวมแล้วจากบันทึกผลคะแนน และบันทึกการทำงานที่พวกเจ้าส่งมา”
“โดยรวมแล้ว นับตั้งแต่ทหารบกภาคตะวันตกเฉียงใต้มาถึงแคมป์ฝึกของเรา ผลคะแนนของทหารทุกคนดีขึ้นไม่มากก็น้อย สำหรับพวกเราถือว่าเป็นเรื่องที่ดี”
“สถานการณ์การฝึกช่วงวันนี้ เราเห็นมาตลอด เทียบกับร่างกายที่ปรับตัวกับที่ราบสูงของทหารบกพวกนั้น ทหารสองน้ำอย่างเราแม้ด้านร่างกายจะได้เปรียบน้อยกว่า แต่ก็พากันวิ่งตามติดไม่ยอมถอย”
“ฉันหวังว่าต่อจากนี้ทุกคนจะรักษาความฮึกเหิมแบบนี้เอาไว้ให้ต่อเนื่อง และหัวหน้าหมู่กับหัวหน้าแถวก็ต้องใช้วิธีการให้ถูกทาง คอยกระตุ้นทหารด้วยสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นระยะ”
“จำไว้ว่า ต้องเป็นแค่การกระตุ้นเบา ๆ เท่านั้น เด็ดขาดไม่ให้เกิดพฤติกรรมต่ำช้าอย่างใส่ร้าย ทำให้เสียหาย หรือปลุกปั่นให้แตกแยก เข้าใจไหม?”
อู๋หงกั่งพูดจบ ทุกคนที่นั่งอยู่ก็รับคำรับกันทันทีว่าเข้าใจแล้ว
ผู้บัญชาการหมู่เจียงซานก็คุยกับทุกคนเรื่องแผนฝึกในระยะถัดไป
การฝึกของแคมป์สัตว์ร้ายเป็นแค่ก้าวแรก ต่อไปพวกเขายังต้องเดินทางไปสนามฝึกทางทะเลเพื่อเข้าสู่การฝึกอันโหดร้ายในระยะที่สอง
สนามฝึกทางทะเลนั้น เป็นสถานที่สำหรับฝึกเสริมความแข็งแกร่งโดยเฉพาะกองทหารเรือหน่วยเกรียนไกร ปัจจุบันหมู่ฉลามเสือกำลังฝึกอยู่ที่นั่น
อีกไม่นานเมื่อพวกฉลามเสือย้ายออกไป แคมป์สัตว์ร้ายก็จะเข้าไปใช้สนามฝึกทางทะเล เปิดฉากฝึกพิเศษอันโหดเหี้ยมนานสามสัปดาห์