"ผู้บังคับการกองพลน้อย! มีเรื่องแล้ว!"
"ฝ่ายแดงฉวยจังหวะช่วงที่พวกเราอพยพเคลื่อนที่แบบเร่งรัด ระดมพลกลับมาซุ่มโจมกระบอกไฟหนักและกระบอกไฟเบาของพวกเราถึงสองหน่วย!"
"รายงานจากแนวหน้า ฝ่ายกระบอกไฟหนักถูกดึงคนไปช่วยที่นี่จนกำลังป้องกันไม่พอ โดนตีจนพังยับ ส่วนกระบอกไฟเบาเสียหายหนักมาก!"
ขึ้นบนอากาศ ในเฮลิคอปเตอร์ของฝ่ายน้ำเงินลำหนึ่ง หม่านสงจื้อฟังรายงานจากเสนาธิการข้าง ๆ แล้วหน้าเข้มเหมือนถ่านไฟ
ไม่กี่วินาทีก่อนนี้เอง ฝ่ายแดงลอบโจมตีกองบัญชาการของเขา
บีบให้เขาต้องย้ายที่ตั้งด้วยยานพาหนะ แล้วเปลี่ยนมาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ระหว่างทาง
การโจมตีครั้งนี้ทำให้ผู้บริหารระดับสูงของกองบัญชาการถูกกวาดล้างไปเกินครึ่ง พร้อมอุปกรณ์เฉพาะทางอีกหลายเครื่องที่จมดงสะเก็ดระเบิดไปพร้อมกัน
แต่สิ่งที่ทำให้เขาอึดอัดใจที่สุด ก็คือการที่ต้องดึงกำลังจากแนวหน้ามาช่วย จนแนวป้องกันบางบาง แล้วโดนอีกฝ่ายแทงข้างหลังเข้าเต็ม ๆ
จริง ๆ แล้ว หม่านสงจื้อเดาแผนของฉินเฟิงออกตั้งแต่แรก แต่กลับป้องกันไม่สำเร็จ ยังไงก็ให้ฝ่ายนั้นสำเร็จไปได้
"มือฉกาจจริง ๆ แผนหนึ่งเกี่ยวกันเป็นลูกโซ่ ตั้งแต่ตั้งใจปล่อยพิกัดให้เห็น มันก็วางกับดักอยู่แล้ว"
"ตอนที่ฉันคิดว่าเป้าหมายของมันคือกำจัดขีปนาวุธของพวกเรา มันกลับเล็งหอกมาที่กองบัญชาการของฉัน"
"การดึงกองกำลังเข้าตีกองบัญชาการ ก็เพื่อเปิดจังหวะทองให้หน่วยแนวหน้าได้ลงมือ"
"ความสามารถในการตัดสินใจของเจ้าฉินเฟิง กับสายตาอ่านสนามรบ ไม่แพ้ฉันเลยสักนิด!"