"พันโทฉิน ใจเย็น ๆ น่า ใจเย็นก่อน......"
นายพันโทในห้องทำการรีบเข้ามาปลอบโยน
ฉินเฟิงหันหัวขวับมาจ้องเขา แล้วฟาดหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะจนเอ๊ะเอ๊ะดังลั่น "ฉันไม่โกรธ? ฉันจะไม่โกรธได้ไง! ชาตินี้ไม่เคยเจอพวกแบบนี้มาก่อน นี่มันเขียนรายงานอะไรกัน นี่มันหมิ่นประมาท กล่าวหา ปลุกปั่นชัด ๆ!"
"ฉันเคยบอกเมื่อไหร่ว่าคนหนุ่มสาวควรออกเดทให้มาก ๆ ฉันเคยพูดพวกนั้นตอนไหน?"
นายพันโทจากหนังสือพิมพ์กองทัพให้คนอื่นออกไปข้างนอกก่อน แถมไล่พวกที่แอบมองดูความวุ่นวายหน้าประตูออกไปด้วย
แล้วปิดประตู ควักบุหรี่ออกจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นมอบให้ฉินเฟิงหนึ่งมวน
"สหายฉินเฟิง ดับไฟก่อนน่า สูบมวนนี้ให้หายขุ่นเคือง"
"ไม่สูบ!"
ตอนนี้ฉินเฟิงโมโหจะแตกอยู่แล้ว จะมีอารมณ์ไปสูบบุหรี่ได้ยังไง?
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ครั้งก่อนกลับไปหน่วยเดิม คนพวกนั้นมองเขาด้วยสายตาประหลาด ๆ แบบนั้น
ที่แท้ก็อ่านรายงานนี้เข้าไปแล้ว เลยมองเขาเป็นเจ้าชู้ตัวพ่อที่รักใคร่ไม่เลือกหน้า
แม้ตัวเด็กหนุ่มที่เขาสิงมาก่อนจะมีพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่มีปัญหานิดหน่อยจริง
แต่พอฉินเฟิงมาถึงก็จัดการตัดปัญหาอย่างเด็ดขาดทันที รีบแก้ไขโดยเร็วที่สุดแล้ว
เฮ้ย รายงานเพียงชิ้นเดียวนี่ ดันทำให้เขากลับไปเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ศูนย์เลยทีเดียว
นายพันโทจากหนังสือพิมพ์กองทัพยิ้มแห้งพยักหน้า "สหายฉินเฟิง คอลัมน์ส่วนตัวของท่านน่ะ มีส่วนที่ขยายความเกินจริงเล็กน้อยจริง ๆ ครับ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นความจริง"
"ก่อนจะลงตัวสมบูรณ์ เราไปสัมภาษณ์เพื่อนร่วมงานและเพื่อนทหารเก่าของท่าน รวมถึงผู้บังคับบัญชาเก่าด้วย เรารวบรวมความเห็นจากทุกฝ่ายแล้วจึงเขียนขึ้นแบบนี้"
"แล้วพวกท่านขออนุญาตจากตัวผู้เกี่ยวข้องหรือยัง? อีกอย่าง นั่นมันเรื่องก่อนฉันจะมาเป็นทหารด้วย ฉันก็แก้ตัวใหม่หมดแล้วไม่ใช่เหรอ?"
ฉินเฟิงบ่นอุบอิบอย่างโกรธ ๆ ว่าก่อนลงข่าว อย่างน้อยก็ต้องให้ตัวผู้เกี่ยวข้องดูก่อนสักแวบสิ
นายพันโทรีบตอบ "ใช่ใช่ใช่ ท่านพูดถูก เราควรให้ท่านดูก่อนลงจริง ๆ ครับ แต่ผู้บังคับบัญชาอ่านแล้วสั่งให้เราลงทันที ห้ามแก้ไขแม้แต่ตัวอักษรเดียว"