"นี่คือ...ญาติของจ้าวเผิงเฟยหรือเปล่า?"
"ผมเป็นอาสุขของเขา มีเรื่องอะไรพูดกับผมได้ตรง ๆ เลย"
โรงพยาบาล ในห้องรอพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ลุงของจ้าวเผิงเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้ ใบหน้าซีดเซียว มองแววตาไปทางหมอ
ตั้งแต่จ้าวเผิงเฟยประสบเหตุ เขาก็ต้องวิ่งระหว่างบ้านกับโรงพยาบาล เพราะคนไข้อยู่โรงพยาบาลต่างจังหวัด ทีไรก็ต้องนั่งรถไฟความเร็วสูงไปมา
ถึงสหายในกองทัพจะช่วยเบิกค่าเดินทางให้ แต่ไปมาแบบนี้ บวกกับอาการที่ไม่ทีท่าจะดีขึ้น ก็ทรมานจิตใจคนเหนื่อยเหลือเกิน
ยังไงก็ตาม ที่บ้านมีทั้งพ่อแม่ที่ต้องดูแลและลูกเล็กที่ต้องเลี้ยง ยังมีเรื่องค้างคาอีกเพียบที่รอเขาจัดการ แต่ในฐานะหนึ่งในญาติที่จ้าวเผิงเฟยยังเหลืออยู่ไม่กี่คน พอได้รับโทรศัพท์ เขาก็รีบเดินทางมาทันที
หมอผู้รับผิดชอบเป็นศาสตราจารย์สมองที่มีประสบการณ์มากมาย ผมขาวโพลน ใส่แว่นตา
"ก่อนหน้านี้ ผมได้เล่าคร่าว ๆ ทางโทรศัพท์เท่านั้น รายละเอียดจริง ๆ ผมต้องเล่าซ้ำอีกครั้งแบบต่อหน้า"
"ครั้งนี้เราจะใช้รูปแบบการรักษาใหม่ล่าสุด ที่ยังไม่เคยมีตัวอย่างมาก่อนทั้งในประเทศและต่างประเทศ ถ้าสำเร็จ คนไข้อาจค่อย ๆ ดีขึ้น อย่างน้อยก็กลับมาเป็นคนปกติได้"
"แต่ถ้าล้มเหลว...ก็อยากให้เตรียมใจไว้ก่อนล่วงหน้าด้วย..."
ลุงพยักหน้า แต่ก็ยังถามด้วยสีหน้าอ้อนวอน "การผ่าตัดครั้งนี้ จำเป็นแค่ไหน มีความเป็นไปได้ไหมว่า กินยา ฉีดยา หรือหาทางแบบแผนโบราณอะไรก็ได้ ให้เลื้อยไปก่อน?"