"ฉินเฟิงก็เอาตัวขังอยู่ในห้องทำการ ทำอะไรน่ะ"
"ไม่รู้เหมือนกัน ตั้งแต่เมื่อวานถึงตอนนี้ ทั้งกลางวันกลางคืน ไม่ออกมากินข้าวด้วย"
"พวกเรา จะไปเคาะประตูถามดีไหม"
"เสียเวลาเปล่า เลิกซะดีกว่า ในเมื่อเขาอาจกำลังศึกษาแผนการรบอะไรสักอย่างอยู่"
"พูดถูกแล้ว!"
กองพันผสมดาบเหล็ก นับตั้งแต่ฉินเฟิงกลับจากกรม ก็เอาตัวขังอยู่แต่ในห้องทำการตลอด
เขาถือปากกา วาดเขียนบันทึกลงในสมุดโน้ตไม่หยุดหย่อน ขีดฆ่าแก้ไขไปมา
เขากำลังวางแผน วางแผนที่จะไต่เลื่อนยศถึงสามขั้นภายในสองปี
จากนายพันโทรองเสนาธิการ ก้าวข้ามยศนายพันเอก ไปสู่ดาวจอมพลอันแสนระยับ
เรื่องภารกิจท้าทายที่ระบบปล่อยออกมา ฉินเฟิงเองก็ไม่รู้ว่ามันโผล่มาได้ยังไง
แต่เขารู้ว่านี่คือปาฏิหาริย์ที่ระบบประทานมาให้ และยิ่งรู้ดีว่านี่คือความหวังเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีสำรอง ที่จ้าวเผิงเฟยจะฟื้นคืนดังเดิมได้
ปัญหาของจ้าวเผิงเฟยตอนนี้ คือภาวะแทรกซ้อนจากการอักเสบของบาดแผลที่สมองแพร่กระจาย
เมื่อเวลาผ่านไป เขาจะลืมทุกอย่างที่ลืมได้ ราวกับลบไฟล์ทิ้ง จนสุดท้ายกลายเป็นกระดาษขาวแผ่นหนึ่งที่ดูแลตัวเองไม่ได้
เรียกว่ากระดาษขาวก็จริง แต่ถ้าเปรียบเป็นทารกน้อยจะเหมาะสมกว่า
ส่วนพลังของเทียนสิงเจี้ยน ก็คือเสริมสร้างความจำสมอง สมรรถภาพร่างกาย และความสามารถในการเรียนรู้
แม้จะเป็นเพียงเวอร์ชันย่อส่วน แต่น่าจะใช้ต่อกรกับอาการได้
มันก็เหมือนคลื่นพลังงานสองสายที่ต่างกันราวกับสีแดงกับสีน้ำเงิน ปะทะกันและทำลายกันและกัน
พูดอีกแบบก็คือ ดูซิว่าจ้าวเผิงเฟยจะลืมเร็วกว่า หรือพลังของระบบจะทำให้เรียนรู้เร็วกว่ากัน
ฉินเฟิงเชื่อว่าต้องเป็นฝ่ายเรียนรู้เร็วกว่า เพราะแม้เป็นเวอร์ชันย่อส่วน นั่นก็คือสูตรลัด คือตัวโกงที่แก้ไขค่าสถานะส่วนบุคคลได้