พื้นที่ภาคตะวันตก ในเมืองเล็กร้าง ๆ แห่งหนึ่ง
ชายหน้าตาคล้ายคนพื้นถิ่นสามคนออกจากบ้านอย่างแอบ ๆ ในเวลาเดียวกันแต่ต่างสถานที่ รอจนฟ้ามืด
หลังนัดพบกันที่สี่แยก ทั้งหมดขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันเดียวไปยังร้านสระผมริมถนนฝั่งเหนือของเมือง
"ไปไหน?"
"เข้าห้องน้ำ"
คนหนึ่งรื้อเข็มขัดกางเกงแล้วเดินตรงไปยังเสาไฟฟ้ามุมกำแพง
อีกคนรีบตามไป อยากปลดปล่อยเช่นกัน
เจ้าที่เหลือแค่คนเดียวแหงนมองฟ้า สบถว่าขี้เกียจแท้ ๆ จะขี่หลังควายยังต้องฉี่หลายรอบ แล้วเดินเข้าร้านสระผมไปคนเดียว
พอดันประตูเปิดออก ผู้หญิงหน้าแต้มแต่งตัวโฉบเฉี่ยวก็เดินเข้ามารับ ชัดว่าสามคนนี้เป็นลูกค้าประจำของที่นี่
ส่วนริมถนน สองคนที่ออกมาฉี่แอบมองไปรอบ ๆ แล้วก้มหน้ากระซิบคุยกัน
"ตอนนี้ฝั่งนั้นสถานการณ์เป็นยังไงแล้ว?"
"ผมก็ไม่รู้ สรุปคือยุ่งยักไง"
"งั้น...เราจะได้ไป 'สวรรค์' เมื่อไหร่กัน จะได้กินดีอยู่ดี พวกพี่เขาซ่อนอยู่บนภูเขาไม่กลัวหรอก แต่พวกเราซ่อนอยู่ในเมือง ทุกวันนี้ใจก็สั่นทุกวัน รถตำรวจออกค้นหาถี่ขึ้นทุกวัน......."
"ชี้ หุบปากซะ ถ้าให้เจียซีแอบฟังไปบอกพี่ใหญ่ เราสองคนซวยแน่!"
"ก็มีแต่เราสองคน จะกลัวอะไร?"
คนที่ฉี่ก่อนสะบัดของกลางกาย เข็มขัดขึ้นใหม่ แล้วเงยหน้ามองไฟถนนที่แสงสลัว ถอดถอนใจ
"ตอนนี้ผมเสียใจจริง ๆ ที่เชื่อคำพูดเพ้อเจ้อของพวกมัน อะไรกัน ไปสวรรค์ เงินใช้ไม่หมด ทั้งหมดนั่นโกหกทั้งนั้น"