“ผู้การครับผู้การ ขอถามว่าผลอย่างเป็นทางการของเรื่องนี้เป็นยังไงแน่ครับ? เป็นฝีมือคนหรืออุบัติเหตุ?”
“ตอนนี้สถานการณ์ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวนของคณะกรรมการ... ต้องขออภัย”
“งั้นทำไมหลังเกิดเหตุ เรือกู้ภัยของพวกคุณถึงไปถึงช้าขนาดนั้น? ถ้าทันช่วงเวลาทอง จะกู้ชีวิตได้ทันไหมครับ?”
“ความจริงแล้ว พวกเราทราบข่าวแล้วก็จัดการกู้ภัยทันที แต่เพราะเหตุมาเร็วกว่าที่คาดไว้ จึง...”
“แต่มีผู้รอดชีวิตให้การว่า หลังเกิดเหตุพวกเขารอเรือกู้ภัยไปเต็มชั่วโมง แถมยัง... เอ๊ะ เอ๊ะเอ๊ะ ไมค์ทำไมเงียบไปล่ะครับ?”
กระทรวงสื่อสารของประเทศคิมชิ กำลังจัดแถลงข่าวอยู่
เนื้อหาของการแถลงก็คือเหตุการณ์อุบัติภัยทางทะเลเมื่อสองวันก่อนนี่เอง
แต่เมื่อเผชิญกับคำถามจากผู้สื่อข่าวทุกสำนัก บรรดาผู้บริหารระดับสูงของคิมชิกลับเหมือนเสียสติไปทั้งหมด
ตอบไม่ตรงคำถาม อ่านแล้วตอบวุ่นวาย ถามอะไรก็ไม่ทราบ ไม่แน่ชัด หรือยังอยู่ระหว่างสืบสวน...
อาจเพราะรับมือกับผู้สื่อข่าวจำนวนมากไม่ไหว การแถลงข่าวครั้งนี้จึงใกล้จะปิดฉากลงอย่างเละเทะ
“ณ ที่นี้ ผมขอแทนหน่วยงานฯ แสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของผู้เสียชีวิตทุกราย”
“ขณะนี้งานค้นหาและกู้ภัยยังดำเนินต่อไป เมื่อทุกอย่างกระจ่างแจ้ง เราจะเปิดเผยความคืบหน้าโดยเร็วที่สุด”
ขณะที่คนทั้งกลุ่มค้อมศีรษะแล้วเตรียมจะเดินออกไป
จู่ ๆ ก็มีผู้สื่อข่าวคนหนึ่งฝ่าแนวรักษาความปลอดภัย แหวกฝูงชนจนสุดแถวหน้า