ประเทศไทย บ้านพักของพลโทภูมิพล
ถึงแม้จะมีนายพลในแถบนี้ชุกชุมกว่าหมาข้างถนน แต่เทียบกับคนธรรมดาสามัญแล้ว ชีวิตของพวกเขาก็ยังถือว่าสุขสบายอยู่หลายเท่า
และภูมิพลนั้นเป็นหนึ่งในก๊วยผู้มีอำนาจทางทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในพื้นที่ ชีวิตของเขาจะเรียกว่าหรูหราฟุ่มเฟือยก็ไม่ผิด
ทว่ารายได้ของพวกเขาไม่ได้มาจากงบประมาณกองทัพ แต่มาจากธุรกิจสีเทาที่ทุกคนรู้กันอยู่แต่ไม่พูดกันตรง ๆ
ธุรกิจที่กฎหมายเขียนห้ามไว้ทุกประเภท ภูมิพลล้วนมีส่วนร่วมทั้งนั้น
ซึ่งในจำนวนนั้น ธุรกิจฝิ่นขาวคือแหล่งเงินที่กินกำไรที่สุด และเป็นกระดูกสันหลังทางเศรษฐกิจของเขา
ในห้องรับแขก ภูมิพลกำลังเจรจาลับ ๆ กับหน่วยบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่นแห่งหนึ่ง
จะเห็นได้ว่าทั้งสองฝ่ายคุยกันรื่นรมย์มาก เวลาแยกย้าย ภูมิพลไม่เพียงมอบพระทองคำรูปเล็กที่หล่อจากทองคำบริสุทธิ์ให้เป็นของขวัญ ยังส่งฟาร์รารีหนึ่งคันติดมือไปด้วย
ในเชิงธุรกิจ การเปิดมือของภูมิพลไม่เคยกระเพราะ ไม่เช่นนั้นเขาก็คงไม่สร้างแบรนด์ "พระเก้าหน้า" ขึ้นมาให้ดังกระฉ่อนจนคนอื่นได้ยินชื่อก็สั่นขา
ภูมิพลจับซิการ์แนบริมฝีปาก ยืนอยู่บนเฉลียงยิ้มแฉ่งมองคนนั้นขับรถสปอร์ตจากไป
พอหันกลับจะเดินเข้าบ้าน ก็มีคนมากราบทูลว่าคุณหนูกลับแล้ว
ภูมิพลแรกขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ คลายออก
เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้ซารีไปที่ไหน และทำอะไรมา
การที่เธอมาเองแบบนี้ ย่อมแปลว่ามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องส่งต่อ
"เปิดประตู"
"รับทราบครับนายพล"
ไม่นานนัก รถเมอร์ซิเดส-เบนซ์ G สีดำก็แล่นตรงเข้ามาอย่างช้า ๆ
รถไม่ได้เลี้ยวไปจอดจุดที่กำหนด แต่พุ่งตรงมาที่ตึกหลังนี้แล้วจอดหน้าเฉลียง