"ตรงนี้ ข้าพเจ้าจะเสริมกฎข้อบังคับให้ฟัง!"
"ทุกวัน พวกเจ้าต้องฝึกหนักเกินปกติอย่างโหดร้าย!"
"มีเพียงผู้ที่ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมเท่านั้น ที่จะได้รับน้ำประปาจำนวนพอเหมาะเพื่อรักษาร่างกาย!"
"พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้าฝึกไม่ถึงเกณฑ์ แม้แต่หยดน้ำเดียวก็ไม่มีให้ การฝึกหนักระดับสูงต่อเนื่องทั้งที่ร่างกายขาดน้ำอย่างหนักและถูกแดดเผาไหม้ มันเป็นเรื่องที่อันตรายถึงชีวิต......"
ฉินเฟิงรอจนพิษเง่าพูดจบ แล้วเสริมเตือนเกณฑ์กฎข้อบังคับอย่างกระชับ
ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ต้องกลืนน้ำลายลงคอแห้งผากที่หยาบกร้านยิ่งกว่ากระดาษทรายโดยไม่รู้ตัว
การเดินเท้าอันยาวนาน 12 ชั่วโมงที่ผ่านมา ทำให้ทุกคนตื่นตระหนักในความน่าสะพรึงของแดนมรณะอย่างล่อโป๋อย่างถึงที่สุด
ถ้าไม่มีอาหาร คนเรายังอยู่ได้ 5-7 วัน แต่ถ้าไม่มีน้ำ คนจะทนได้มากที่สุดแค่ 2-3 วัน
และในสภาพแวดล้อมสุดขั้วแบบนี้ อาจจะไม่ถึงวันเดียวก็หมดสภาพ
แต่ขณะนี้ ในบททดสอบที่ยาวนานถึงหนึ่งเดือนนี้ น้ำดื่มกลายเป็นรางวัลที่ล้ำค่าที่สุด และเป็นกุญแจสำคัญเพียงสิ่งเดียวที่จะช่วยให้ทุกคนยืนหยัดต่อไปได้
วินาทีนี้ ทุกคนรวมทั้งฟางฉินและเกาเทียนเสียงต่างเริ่มร้อนใจ เพราะไม่มีใครรู้ว่าในสภาพแบบนี้ ตัวเองจะทนได้ถึงวันที่เท่าไหร่
เพราะเรื่องนี้มันไม่ใช่ปัญหาว่าใจแข็งหรือไม่แข็งอีกต่อไป แต่เป็นการท้าทายขีดจำกัดความอยู่รอดของมนุษย์ในทุก ๆ วัน
"พูดถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าอยากถอยตัว ยังทันเวลาอยู่"
"ตะโกนว่ารายงานตัวตอนนี้เลย จะมีรถมาส่งพวกเจ้ากลับ"
"แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ จำเป็นต้องลงนามข้อตกลงปกปิด ผู้ที่เปิดเผยข้อมูล จะถูกลงโทษฐานกบฏต่อชาติ"
เสียงเยาะเย้ยและล้อเลียนดังแว่วออกมาจากหน้ากากแพะสีขาว ใบหน้าแพะประหลาดน่าขนลุกนั้นเหมือนกำลังหัวเราะเยาะทุกคน