ฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกหนา
ก้อนเมฆสีครามจำนวนมากรวมตัวกัน บังแสงแรกของยามเช้าไว้จนมิด
ฝนพรำละเอียดโปรยปรายจากฟ้า ชุ่มฉ่มผืนดินและสรรพสิ่ง
บริเวณลานกว้างกลางเชิงเขา ทีมจู่โจมกับคนของกองร้อยรบพิเศษรวมตัวกันครบหน้า
ฉินเฟิงยืนอยู่กลางสองกองทัพ "จริยธรรมการแข่งขันเป็นอันดับแรก ผลการแข่งเป็นเรื่องรอง การฝึกประลองครั้งนี้ทั้งสองฝ่ายทำได้ดีทั้งคู่"
"โดยเฉพาะต้องยกย่องชื่นชมสมาชิกทุกคนในทีมสายฟ้าจู่โจม ความดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ที่แสดงออกมาระหว่างการแข่ง ทำให้ฉันประหลาดใจเป็นอย่างมาก"
ได้รับคำชื่นชมจากผู้ตรวจการ แต่เฉินจื่อหลงกับคนอื่นกลับไม่ได้ดีใจเลยแม้แต่น้อย ต่างหนักใจรู้สึกอายแทน
คู่ต่อสู้เก่งกว่าที่พวกเขาคิด ทั้งเกมการต่อสู้พวกเขาแทบถูกตบตีจนราบคาบ
ถ้าไม่ใช่ฉินเฟิงที่บุกเข้ามาแทรกแซงตอนท้าย ผลสุดท้ายทีมจู่โจมคงถูกกวาดล้างเล็งๆ
พูดอีกอย่างก็คือ ต้องขอบคุณที่ฉินเฟิงลงมือ พวกเขาถึงได้ไม่เสียหน้าจนหมดเกลี้ยง
ยังไงก็ตาม การตายในมือคนของตัวเอง กับตายในมือคนภายนอก มันก็ต่างกันอยู่เยอะ
สายตาฉินเฟิงกวาดไปยังกองร้อยรบพิเศษ คนของหลี่เจียเซิ่งนำทีมทันทีเกรงขาม ยืนตรงอกผึ่ง เหมือนทหารที่รอการสวนสนาม
"ผลงานของพวกนายในการฝึกประลองครั้งนี้ ทำให้ฉันไม่พอใจนิดหน่อย"
"......"
หน้าแก่ของหลี่เจียเซิ่งแดงก่ำ หลงเทียนเหย่และคนอื่นก็รู้สึกเกรงใจไม่น้อย
ฉินเฟิงพูดอย่างจริงจัง "ในฐานะหอกดาบชั้นนำ พวกนายไม่ได้นำจุดเด่นของตัวเองออกมาใช้เต็มที่ ฝูงโดรนไปไหน อุปกรณ์รบกวนอิเล็กทรอนิกส์ความถี่สูงล่ะ?"