ในห้องพัก เก่อหงปินกับคณะต่างเข้ามานั่งลงกัน
มีคนเดินมาเชยชาถวายน้ำ เก่อหงปินจึงยกโอกาสนี้เสนอขออะไรสักอย่าง
"สหายหนุ่ม พวกเราขอให้จัดการถ่ายทอดสดได้ไหม อีกไม่นานพวกผมจะนั่งดูสถานการณ์กิจกรรมกันอยู่ในห้องพักนี่แหละ"
"ได้แน่นอนครับ เสียบสายเพิ่มอีกเส้นก็จบ"
"งั้นรีบไปจัดการเลย"
"รับทราบ"
ไม่ช้า ฝ่ายเทคนิคก็เปิดโทรทัศน์ขึ้น
ภาพบนจอถูกแบ่งเป็นช่องเล็ก ๆ หลายช่อง ตรงกับมุมกล้องวงจรปิดแต่ละจุดในค่าย
พร้อมกันนั้นยังมีช่องภาพว่างอีกหนึ่งช่อง ซึ่งจะให้ทีมงานกำกับภาพตามถ่าย ใช้แทรกภาพระยะใกล้พิเศษได้
ใช้รีโมตเลือกซูมเข้า-ออกภาพไหนก็ได้ตามใจ สะดวกสบายมาก
"ผมไม่คิดเลยว่าเรื่องส่วนตัวของฉินเฟิงจะทำให้ผู้นำในเขตรบต้องใจจดใจจ่อกันขนาดนี้"
ลวี่ฉงเปิดบทสนทนาขึ้นเอง ทำให้ทุกคนหัวเราะครืนไปทั้งห้อง
เก่อหงปินกล่าวว่า "ฉินเฟิงเป็นหน้าตาของเขตรบพวกเรา ภาพลักษณ์ของเขาผูกพันลึกซึ้งกับภาคตะวันตกเฉียงใต้มานานแล้ว ส่วนพวกเราที่เป็นท่านผู้นำนี่ทั้งเป็นผู้บังคับบัญชาและเป็นผู้ใหญ่ของเขา ย่อมต้องใส่ใจเป็นพิเศษ"
เว่ยซานเหอรับประโยคต่อทันที "คำของท่านผู้นำสมเหตุสมผลมาก สำหรับพวกเราแล้ว ฉินเฟิงก็เหมือนลูกหลานในบ้าน"
"เขาทุ่มเททำงานในกองทัพอย่างขมักเขม้น เรื่องหาคู่แต่งงานอย่างนี้ เราต้องช่วยคัดกรองให้หน่อยถึงจะถูก"
"ผมได้ยินมาว่ามีผู้นำจากหน่วยงานท้องถิ่นบางแห่ง พอรู้ข่าวนี้เข้า ก็รีบส่งหลานสาว ลูกสาว ลูกสาวของน้องสาวตัวเองมาแทรกด้วย จริงหรือเปล่า?"
เก่อหงปินขมวดคิ้วเล็กน้อย "ยังมีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?"
เว่ยซานเหอว่า "ผมก็แค่ได้ยินมา ยังไงก็ตาม ตอนนี้ฉินเฟิงกำลังโด่งดังสุดขีด ทั้งเป็นวีรบุรุษต่อสู้น้ำท่วม และเป็นนายทหารยศพันเอกที่อายุน้อยที่สุดในกองทัพ อนาคตเจริญรุ่งเรืองไม่มีที่สิ้นสุด"