“เอ่อ... ฉันควรออกไปข้างนอกมั้ย?”
หงเหวยยืนตรงปากประตู จะเข้าก็ไม่ใช่ จะถอยก็ไม่ได้
มือยังถือกล่องแหวนที่ฟางฉินซื้อไว้ตั้งแต่แรก เพื่อใช้ขอแต่งงาน
ถานเสียวเชียนผลักฟางฉินออก เอาหน้าซ่อนไว้ แก้มแดงอ่อนอย่างที่ไม่เคยเป็นมานาน
ส่วนฟางฉินก็เดินเข้าไปอย่างติดใจไม่ติดใจ หยิบแหวนมา
กำลังจะสวมให้ แต่ถูกถานเสียวเชียนปฏิเสธ
เรื่องนี้ทำเอาฟางฉินหนุ่มตรงที่ไม่เคยคบหญิงใครมาก่อนงงเป็นไก่ตาแตก
เมื่อกี้ยังจูบกันยืนยันความรักกันเลย ทำไมพูดเปลี่ยนก็เปลี่ยน?
ผู้หญิงเปลี่ยนหน้า ช่างเร็วยิ่งกว่าเปลี่ยนหน้าหนังสืออีก
แต่ถานเสียวเชียนก็พูดว่า “แหวนวงนี้ ฉันจะใส่ก็ได้ หรือจะไปจดทะเบียนกับนายเดี๋ยวนี้ก็ได้ แต่ฉันมีเงื่อนไขหนึ่ง นายต้องยอมรับ”
ฟางฉินดีใจจะบ้า “พูดมาเลยพูดมา ไม่ใช่แค่เงื่อนไขเดียว แม้จะเป็นพันข้อ หมื่นข้อ ฉันก็ยอมทั้งนั้น”
ถานเสียวเชียนมองท่าโง่ ๆ ของเขาก็อดหัวเราะไม่ได้ “ไม่ต้องเยอะ ข้อเดียวก็พอ”
“ฉันรู้ว่าฝูงเหยี่ยวของกองบัญชาการตำรวจติดอาวุธเยียนจิงเก่งมาก ฉันจะขึ้นไปขออนุมัติจากผู้บังคับบัญชา ยืมตัวนายข้ามหน่วยมาเป็นผู้ฝึกสอนช่วยของพวกเราแบล็กฟินิกซ์”
หงเหวยที่ยืนดูข้าง ๆ ก็ขำออกมาทันที
นี่มันขายพ่วงของชัด ๆ หาสามีได้ที แถมได้ผู้ฝึกสอนกลับมาอีกคน
ยังเป็นผู้ฝึกสอนที่ผ่านการทดสอบที่ฟาร์มจนจบหลักสูตรอย่างสวยงาม ธุรกิจนี้คุ้มสุด ๆ ไปเลย
แต่ฟางฉินก็ลำบากใจอยู่ไม่น้อย “ฉันไม่มีปัญหาหรอก แต่เป็นห่วงหัวหน้าของเรา...”
“นายก็รู้ ฉันเป็นคนของตำรวจติดอาวุธ แต่นายเป็นหน่วยรบพิเศษกองทัพบก มันมีเรื่องขั้นตอน...”
ถานเสียวเชียนคิดแผนไว้นานแล้ว “ขั้นตอนมีปัญหาอะไร? พวกนายกับเขตการทัพภาคซีหนานก็จัดซ้อมรบต่อต้านการก่อการร้ายกันบ่อย ๆ สร้างความเข้าใจร่วมกันในการรบจริง แล้วกับเขตการทัพภาคตงหนานของพวกเราทำไมจะไม่ได้?”