บึ่ง ๆ ๆ...
ในพื้นที่ซีของเขตฝึกประลอง หน่วยยานเกราะฝ่ายน้ำเงินหนึ่งหน่วยกำลังรุดหน้าด้วยความเร็วสูง
ถังรบราวเจ็ดแปดคัน ที่เหลือล้วนเป็นรถรบทหารราบ ภายในตัวถังทหารทุกนายตั้งรับอย่างเข้มงวด พร้อมเข้าสู่การต่อสู้ตลอดเวลา
ในรถรบทหารราบคันกลางขบวน พันตรีผู้บังคับกองพันฝ่ายน้ำเงินคนหนึ่งกำลังใช้อุปกรณ์สื่อสารติดต่อกับผู้บังคับบัญชา เพื่อรายงานตำแหน่งของตนและยืนยันภารกิจรบขั้นต่อไป
แต่จากเครื่องสื่อสารกลับมีเพียงเสียงกรู๊ด ๆ ของสัญญาณรบกวน ฟังไม่ได้เรื่องว่าอีกฝ่ายพูดอะไร อีกฝ่ายก็ไม่ได้ยินเสียงของพวกเขาเช่นกัน
พยายามหลายครั้งก็ไม่เป็นผล พันตรีจึงต้องฝากความหวังไว้กับทหารหญิงฝ่ายสื่อสารกลุ่มนี้
เขาหันไปถามหัวหน้าทีมสื่อสารหญิงด้วยคิ้วขมวด: "สื่อสารจะกลับมาเมื่อไร"
หัวหน้าทีมสื่อสารหญิงหน้าบึ้ง มือไม่หยุดปรับจูนเครื่องตรงหน้า: "ฝ่ายแดงก่อการรบกวนทางอิเล็กทรอนิกส์หนักมาก นอกจากจะหาเครื่องรบกวนสัญญาณในพื้นที่นี้ให้เจอแล้วทำลายทิ้งไม่ได้ ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่การสื่อสารจะกลับมาปกติ"
"หาตำแหน่งเจอได้ไหม"
"ได้!"
"งั้นรีบเลย!"
รถรบทหารราบคันนั้นจอดพักกลางทาง ทหารหญิงฝ่ายสื่อสารกลุ่มหนึ่งลงมาจากรถ
เพื่อความปลอดภัยของพวกเธอ พันตรียังจัดทหารชายอีกหลายนายออกมาคุ้มกันการทำงานของพวกเธอ
บนสมรภูมิ บทบาทของนายสิบสื่อสารคือการเป็นสะพานเชื่อมการติดต่อระหว่างหน่วยต่าง ๆ ถ้าสะพานขาด ก็เท่ากับคนหูหนวกตะโกนบอกคนใบ้
แม้กำลังพลจะได้เปรียบฝ่ายตรงข้ามอยู่ห่าง ๆ ก็ตาม สุดท้ายก็จะเพราะประสานงานร่วมกันไม่ได้ จนถูกอีกฝ่ายตีแตกทีละส่วน
หัวหน้าทีมสื่อสารหญิงพาทหารหญิงหนึ่งหมู่ แบกอุปกรณ์เดินดุนไปมาบนสมรภูมิ