ที่กองทัพ ในห้องทำการของผู้อำนวยการ
เฮ่อหย่งใส่แว่นสายตายาว กำลังตรวจเอกสารสำคัญที่แต่ละเขตรบส่งขึ้นมา
บ้างก็รายงานผลการฝึก บ้างก็หวังให้ฝ่ายบนจัดสรรงบประมาณทหารเพิ่ม และบ้างก็อยากประสานขออุปกรณ์ทหารชุดใหม่...
ความจริงแล้ว กองทัพไม่ใช่หน่วยงานที่ถืออำนาจสั่งการโดยตรง ข้างใต้ก็ไม่ได้ถือกำลังพลล้านนนเหมือนผู้บัญชาการแต่ละเขตรบ
หน้าที่หลักที่สุดคือดูแลตามภารกิจของแต่ละเขตรบและสถานะการพัฒนา ทำการจัดสรรงบประมาณ ประสานงานด้านอาวุธและยุทโธปกรณ์ รวมถึงงานรับสมัครทหารและการจัดสรรบุคลากรชั้นเลิศ
พูดง่าย ๆ ก็สองคำ คือการประสานงานรวมศูนย์
"ท่านผู้นำ ดื่มชาสักถ้วย พักสักหน่อยเถอะ"
เลขานุการถือชาปี้หลัวชุนที่เพิ่งชงมาใหม่ เดินเข้ามาจากด้านนอก
เฮ่อหย่งถอดแว่น นวดขยับดวงตา แล้วจิบชาไปสองสามอึก
ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ เลขานุการก็ส่งเอกสารอีกสองชิ้นมาให้เซ็นอนุมัติ
เฮ่อหย่งชาไปทั้งตัว "ยังมีอีกเหรอ?"
เลขานุการยิ้มขื่น "ช่วงนี้ทุกเขตรบกำลังจัดแคมป์ฝึกลับ ซ้อมรบ และการซ้อมยุทธ์ ตามระเบียบเหล่านี้ต้องผ่านสายตาของท่านก่อน"
"พอท่านตรวจแล้ว จึงสรุปย่อแล้วเสนอขึ้นต่อฝ่ายบน..."
เฮ่อหย่งกุมขมับ ทั้งตัวดูเหมือนคนเกือบจะบ้างาน
ทุกครั้งที่ 'ฟาร์ม' เปิดรับ งานต่าง ๆ จะพุ่งเพิ่มขึ้นแบบระเบิด นั่นก็คือช่วงที่เขายุ่งที่สุดในโลก
ด้านภายในประเทศ ต้องใช้ระเบิดควันหลายรูปแบบเพื่อสร้างฉากบังหน้าให้ 'ฟาร์ม' จัดได้อย่างราบรื่น แถมยังถือโอกาสฝึกทหารใหญ่อีกรอบด้วย