“ฮึด อากาศเย็นชะมัด~”
“พี่ขา! วอดก้านกจ้องหนึ่งขวด เนื้อรมควันหนึ่งจาน แตงกวาดองหนึ่งจานครับ!”
ในผับเล็ก ๆ แถวจัตุรัสแดง แน่นขนัดไปด้วยชาวรัสเซียที่กำลังดื่มด่ำกับแอลกอฮอล์
สำหรับ “ชนชาตินักรบ” แล้ว วอดก้าไม่เคยใช่แค่เหล้า มันคือสารอาหารที่ไหลอยู่ในเลือดเสียมากกว่า
กระแสความเย็นจากไซบีเรียทำให้ชาวหมีรัสเซียส่วนใหญ่ต้องอยู่ในภาวะหนาวเย็นถึงหนาวสุดขั้วเป็นประจำ
การดื่มจึงกลายเป็นวิธีอุ่นร่างที่ดีที่สุดของพวกหนุ่ม ๆ โดยเฉพาะวอดก้าดีกรีสูง ๆ ที่รสชาติเผ็ดร้อนแบบนั้น ซะอีกมันเมาง่ายเสียจริง
ในผับ ชาวรัสเซียตักวอดก้าแก้วแล้วแก้วเล่า ส่งเสียง “ฮาลาโช!” ดังลั่น และหัวข้อที่คุยกันมากที่สุดก็คือขบวนสวนสนามใหญ่ที่จัตุรัสแดงเมื่อกลางวัน
สำหรับชาวหมีรัสเซียที่เคยรุ่งเรือง เคยตกต่ำ ผ่านอุปสรรคมานับไม่ถ้วน พิธีสวนสนามครบรอบการต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์ครั้งนี้มีความหมายอย่างยิ่งใหญ่
ไม่ใช่แค่แสดงให้เห็นถึงพลังทางทหารอันแข็งแกร่ง แต่ยังเป็นการโชว์กล้ามให้ฝ่ายตะวันตกที่นำโดยพวกอเมริกันดูอีกต่อหนึ่ง
อูฐที่ตายก็ยังใหญ่กว่าม้า ถึงพวกเขาจะไม่เป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ก็ยังเป็นมหาอำนาจทางทหารอันดับ 2 ของโลก
“สุนทรพจน์ของท่านผู้นำใหญ่สุดยอดมากจริง ๆ ฟังแล้วเลือดมันสูบฉุ่ย!”
“ครั้งนี้ยังเปิดตัวอาวุธและยุทโธปกรณ์ใหม่ ๆ อีกเพียบ แค่มองก็เต้นเป็นเจ้าเลย!”
“พูดจริง ๆ นะเพื่อน ฉันคิดถึงสมัยก่อนปี 91 เหลือเกิน ตอนนั้นเราเก่งกว่าตอนนี้ร้อยเท่า เป็นหนึ่งเดียวที่ทำให้ทั้งโลกต้องสั่นสะเทือน!”
“นายคิดถึงสมัยนั้น แต่ฉันไม่คิดถึงเลยสักนิด น้องชาย ฉันจำได้แค่ตอนตึกสูงพังถล่ม ฉันกับพี่น้องต้องหิวโหยตั้งแต่วันละมื้อ ทั้งที่เหล่าโอลิการ์คนระกราดนั่นกลับรวยยับจนน้ำมันไหลออกมาทางตัว......”