ตอนที่ฉินอวี่ยุ่งอยู่กับคดี ฉีหลินกลับไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย ตอนนี้นักปฏิบัตินิยมสุดโต่งคนนี้กำลังหาทางเลื่อนขั้นเป็นตำรวจชั้นหนึ่งอยู่
……
นอกสำนักงานทีมหนึ่งของกองตำรวจ ฉีหลินถือของฝากมาสองถุง สีหน้าค่อนข้างประหม่า ก่อนจะเคาะประตู
“เข้ามา!”
เสียงคนในห้องตะโกนตอบ
ฉีหลินผลักประตูเข้าไป เผยฟันหน้าซี่ใหญ่ แล้วก้มหน้าประจบสอพลอเดินเข้าไปพลางเอ่ย “หัวหน้าไลออน กำลังยุ่งอยู่เหรอครับ?”
ชายวัยกลางคนหน้าตาแบบชาวยุโรปนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน เงยหน้ามองฉีหลินแล้วถามว่า “อ้าว ฉี เข้ามาสิ!”
“ฮะ ๆ ไม่มีอะไรครับ ผมแค่แวะมาดู”
ไลออนมีขนตามตัวดก แถมยังอ้วน ขยับตัวนิดเดียวก็เหงื่อท่วม เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน พลางดันแว่นกรอบดำขึ้น “ฉี อีกเดี๋ยวฉันต้องเข้าประชุม มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ”
ฉีหลินแอบเช็ดเหงื่อกับต้นขาอวบของตัวเอง ก่อนวางของฝากสองถุงไว้ข้างโต๊ะทำงาน “หัวหน้าไลออน เพื่อนผมส่งเนื้อวัวแห้งกับสเต๊กมาจากเฟิงเป่ย ของสดใหม่ทั้งนั้น หัวหน้าเอากลับไปลองชิมดูนะครับ”
ไลออนขมวดคิ้วมองฉีหลิน “ไม่ต้องทำแบบนี้ พูดธุระมา”
“คืออย่างนี้ครับ ผมรู้ว่าหัวหน้าสนิทกับหัวหน้าหยวน…เลยอยากรบกวนให้หัวหน้าช่วยพูดให้หน่อย ดูว่าจะเลื่อนผมขึ้นเป็นตำรวจชั้นหนึ่งได้ไหมครับ หัวหน้าก็รู้…ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาวุโสหรือผลงาน ผมก็มีคุณสมบัติพอจะเลื่อนขั้นแล้ว ตอนนี้ไม่ขาดอะไร ขาดแค่คนช่วยพูดให้สักคำ” ฉีหลินยืนข้างโต๊ะทำงานอย่างเกรงใจ “ช่วยผมหน่อยนะครับ”