เที่ยงคืนครึ่ง
ลูกน้องค้ายาคนหนึ่งสวมเสื้อบุผ้าฝ้ายหนาเดินเข้าไปในโกดัง พลางยิ้มร่าร้องเรียก “พี่สอง ลงมาหน่อย ผมมาเอาโควตา”
สิ้นเสียงเรียก อ้ายฉวยที่ตัดผมสั้นเกรียนก็เปิดประตูชั้นบน โผล่หน้าออกมาถาม “มาเอาโควตาเหรอ”
“ครับ ผมเพิ่งกลับมา เดี๋ยวก็จะออกไปข้างนอกแล้ว”
“รอเดี๋ยว” อ้ายฉวยบอก ก่อนจะหันกลับเข้าไปหยิบกุญแจในห้อง ล็อกประตูให้เรียบร้อยแล้วถึงลงมาข้างล่าง
ลูกน้องค้ายาเห็นกุญแจในมืออ้ายฉวยก็อดสงสัยไม่ได้ “ตอนนี้นายเริ่มแจกโควตาแล้วเหรอ โอ้โห ได้เลื่อนตำแหน่งแล้วนี่!”
“ฮ่า ๆ ไม่ใช่หรอก” อ้ายฉวยยิ้ม “พี่สองมีธุระออกไป พี่จื่อชูก็ไม่อยู่ ผมเลยมาแจกแทนพวกเขาสักพัก”
“อย่างนั้นก็แปลว่าได้รับความไว้วางใจไม่น้อยเลยนะ”
“พูดอะไรอย่างนั้น พี่สองเป็นคนสบาย ๆ ไม่คิดมากหรอก” อ้ายฉวยตอบส่ง ๆ “ถ้าเฮียหนวดยังอยู่ งานแบบนี้ก็ไม่มีทางตกถึงมือผมหรอก”
ทั้งสองคุยกันไปเดินกันไป จนมาหยุดหน้าห้องด้านหลังชั้นหนึ่ง อ้ายฉวยไขกุญแจเปิดประตู “รออยู่หน้าประตูนะ”
“ได้ครับ”
“เอายาอะไร” อ้ายฉวยถาม
“ยาฉีดมาหลานฟาห้ากล่องใหญ่ครับ” ลูกน้องค้ายาตอบเสียงเบา
อ้ายฉวยพยักหน้ารับ ก่อนเดินเข้าไปในโกดัง หยิบของให้ห้ากล่องตามฉลากบนลัง
……
อีกฟากหนึ่ง
ภายในศูนย์บันเทิงแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบาร์ยามราตรี หม่าเอ๋อร์โอบไหล่หัวหน้าทีมจราจรพลางพูดว่า “วางใจได้เลยพี่น้อง คุณดูแลผม ผมก็ต้องตอบแทนคุณให้สมกับที่ดูแลผมสิ เอาอย่างนี้ เดี๋ยวผมให้คุณลงไปเลือกผู้หญิงในห้องเอง ชอบคนไหนก็พากลับไปได้เลย…”