หย่งตงก้มหน้าจุดบุหรี่ ไตร่ตรองอยู่ครู่ใหญ่ก่อนตอบว่า “ผมว่าเขาคงไม่เปลี่ยนใจหรอก”
“เรื่องที่เราทำกับเขามันรั่วออกไปแล้ว” หยวนหัวขมวดคิ้ว “ผมกลัวเขาจะมาแก้แค้น”
“ถ้าตระกูลหม่าไม่รู้ว่าเป็นฝีมือเขา เขาอาจจะแก้แค้นพวกเราเพราะเรื่องนี้ก็ได้” หย่งตงตอบอย่างมั่นใจ “แต่ตอนนี้ต่อให้เป็นคนโง่ก็ดูออกว่า ของในโกดังของตระกูลหม่าต้องเป็นอ้ายฉวยที่สับเปลี่ยนแน่ แล้วคุณคิดว่าเจ้าหนูนี่ยังกล้ากลับไปก่อเรื่องกับตระกูลหม่าอีกไหม? ต่อให้หม่าแก่ยอมปล่อยเขาไป หม่าเด็กก็คงไม่ยอมอยู่ดี ถอยไปพูดให้ถึงที่สุด ต่อให้หม่าเด็กยอมปล่อยเขา แล้วคนของกองตำรวจจะยอมไหม? ตอนนี้ทางการกำลังต้องการคนรับหน้าที่ร่วมเป็นแพะ เพราะมีคนค้ายาตายไปสองคน แถมยังตรวจเจอยาปลอมตั้งมากมาย”
หยวนหัวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจก็เห็นด้วยว่าสิ่งที่หย่งตงพูดมีเหตุผล
“ถ้าอ้ายฉวยยังมีสติอยู่บ้าง เขาต้องเลือกหอบเงินมัดจำหนีไปแน่” หย่งตงเสริม “ก่อนหน้านี้ผมให้เงินเขาไปไม่น้อย เขาไม่มีเหตุผลอะไรให้เสี่ยงต่อเพื่อมาลุยน้ำขุ่นแบบนี้ เรื่องข้างในมันยุ่งเหยิงเกินไป เผลอพลาดนิดเดียวก็ถึงตายได้”
“ไม่ได้” หยวนหัวส่ายหน้า “ปล่อยเขาไว้เป็นภัยแฝงแน่ ตอนนี้หม่าแก่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว ข้างหลังยังมีเหล่าหลี่ด้วย มีแต่ต้องทำให้เขาปิดปากไปตลอดกาล เรื่องนี้ถึงจะจบสนิท”
“อืม แบบนั้นแหละ” หัวล้านพยักหน้า
หยวนหัวเดินไปมาในห้องสองสามก้าว ก่อนหันไปพูดกับหย่งตงว่า “งั้นคุณลองไปหาเขา จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย พอเสร็จแล้วก็ถือโอกาสหลบกระแสไปด้วย”