ในร้านขายเนื้อ
อ้ายฉวยนั่งสูบบุหรี่ไฟฟ้าอยู่บนเตียง แววตาดูกระวนกระวายเล็กน้อย พลางคอยมองนาฬิกาข้อมือไม่หยุด
บนถนน เสียงเบรกดังสนั่น รถออฟโรดเก่าโทรมคันหนึ่งจอดลงตรงสี่แยก ภายในรถ ชายร่างใหญ่หน้าแดงก้มหน้ากดโทรหาพี่สาม แล้วพูดสั้น ๆ ว่า “ฉันถึงแล้ว เตรียมลงมือได้”
“เขาอยู่ห้อง 307” พี่สามตอบเสียงต่ำ
“ได้ ฉันเข้าใจแล้ว” ชายหน้าแดงวางสาย ก้มลงหยิบถุงมือยางสำหรับผ่าตัดออกจากช่องเก็บของมาสวม จากนั้นหยิบหมวกไหมพรมจากเบาะหลังมาสวมคลุมหัว แล้วจึงเปิดประตูลงจากรถ
รถเข้าเกียร์ว่าง ดึงเบรกมือไว้ แต่ไม่ได้ดับเครื่องยนต์ หัวรถหันไปทางถนนที่กว้างที่สุด เพื่อให้เขาหนีออกจากที่เกิดเหตุได้ทันทีหลังลงจากรถ
ชายหน้าแดงเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วจึงกระชับสาบเสื้อ ก่อนเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในร้านขายเนื้อ
“พี่ชาย มาเล่นกันไหม?” ชายหนุ่มหน้าร้านลุกขึ้นทัก “สาว ๆ อยู่ข้างใน เดี๋ยวผมเรียกออกมาให้เลือก”
“ยังไม่ต้อง ฉันมาหาเพื่อน คุยธุระนิดหน่อย” ชายหน้าแดงหดคาง ก้มหน้าถามเล็กน้อย “ห้อง 307 อยู่ไหน?”
พอได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มหน้าร้านก็หมดอารมณ์ นั่งกลับลงบนเก้าอี้แล้วชี้ไปทางบันไดด้านซ้ายอย่างหงุดหงิด “ขึ้นไปชั้นบน เลี้ยวซ้ายเดินไปสองก้าวก็เห็นแล้ว”
“ขอบใจ” ชายหน้าแดงก้าวขึ้นบันได
หลังเคาน์เตอร์บาร์แบบง่าย ๆ ชายหนุ่มเบ้ปากด่า “ไอ้ยาจก ไม่มีธุระอะไรก็ชอบมาที่นี่ทำธุระบ้าบออะไร”
……
ชั้นบน ในทางเดินที่มีแสงไฟสลัว ชายหน้าแดงสอดมือขวาเข้าไปในสาบเสื้อ ดวงตาคมกริบกวาดมองสองข้างทาง