บนถนน
แมวเฒ่ากดโทรหาหลินเนี่ยนเหลยถึงสามครั้ง กว่าจะติดต่ออีกฝ่ายได้ “ฮัลโหล เจ้าหญิงน้อย คุยโทรศัพท์กับใครอยู่เหรอ”
“เอ๊ะ ทำไมจู่ ๆ ถึงติดต่อฉันล่ะ” หลินเนี่ยนเหลยถามอย่างประหลาดใจ
“ก็ฉันคิดถึงเธอไง คิดถึงจนปวดร้าวไปทั้งใจ”
“ช่วยไว้หน้าตัวเองหน่อย พูดกับฉันดี ๆ” หลินเนี่ยนเหลยกลอกตา
“ฮ่า ๆ” แมวเฒ่าหัวเราะ ก่อนจะเข้าเรื่อง “ฉันมีเรื่องอยากขอให้เธอช่วยหน่อย”
“มาขอให้ฉันช่วยเนี่ยนะ แปลกจังเลย!” หลินเนี่ยนเหลยชะงักไปครู่หนึ่ง “บอกไว้ก่อนนะ ถ้าจะให้ฉันช่วยพวกนายทำข่าวปลอม ไม่มีทางเป็นไปได้”
“ไม่ใช่เรื่องนั้น”
“งั้นก็พูดมาสิ มีอะไร”
“คืออย่างนี้ ฉันอยากตามหาคนคนหนึ่งที่เฟิงเป่ย เขาทำงานอยู่ที่เมกเจ้งคาร์นิวัล” แมวเฒ่าถามสั้น ๆ “เธอรู้จักที่นั่นไหม”
“รู้สิ” หลินเนี่ยนเหลยพยักหน้า “หมิงเจวี่ยค่อนข้างมีชื่อเสียงในเฟิงเป่ยเลย”
“งั้นก็ดีเลย” แมวเฒ่าถามต่ออย่างร้อนใจ “เธอมีคนรู้จักที่นั่นไหม ช่วยถามหาพนักงานคอยจั่วไพ่ให้หน่อยได้หรือเปล่า”
หลินเนี่ยนเหลยเบ้ปาก “จะถามหาไปทำไม ฉันจะไปมีคนรู้จักที่นั่นได้ยังไง ฉันก็ไม่ได้เล่นพนัน แล้วก็ไม่ได้ไปหาผู้หญิงด้วย”
“งั้นเธอมีเพื่อนที่ไปที่นั่นบ่อยไหม” แมวเฒ่าถามย้ำ “ช่วยถามให้หน่อยสิ พวกเรามีเรื่องด่วนต้องถามคนคนนี้”
หลินเนี่ยนเหลยกะพริบตาครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ “จะให้ช่วยคลี่คลายคดีเหรอ”
“ไม่ใช่เรื่องคลี่คลายคดี มีคนร่วมมือกับตระกูลหยวนหลอกเพื่อนของพวกเราไปคนหนึ่ง ตอนนี้ไอ้หมอนั่นหนีมาเฟิงเป่ยเพื่อตามหาเพื่อนของมัน แถมยังทำงานอยู่ที่เมกเจ้งคาร์นิวัลอีก...พวกเราไม่มีทางเลือกเลยต้องตามมา” แมวเฒ่าขมวดคิ้วอธิบาย “เรื่องยามันเริ่มยุ่งเหยิงจนพูดกันไม่รู้เรื่องแล้ว ตอนนี้มีแต่ต้องหาหมอนั่นให้เจอ ถึงจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยได้”