คนขับได้ยินคำพูดของเสี่ยวฉี มือขวาก็รีบแตะคันโยกเล็ก ๆ ข้างคันเกียร์ทันที
“เอี๊ยดอ๊าด!”
เสียงเสียดหูดังขึ้นในซุ้มล้อ กล่องเหล็กดีดโซ่กันลื่นออกมา พันเข้ากับล้อยางอย่างรวดเร็วจนเข้ากับดอกยางพอดี ก่อนจะรัดแน่น
“ลดเกียร์ เร่งเครื่อง” เสี่ยวฉีตะโกนอีกครั้ง
คนขับลดเกียร์ทันที
“ไอ้สี่ ใครเป็นเป้าหมายหลัก?” เสี่ยวฉียกปืนขึ้นตะโกนถาม
“คนตรงกลางที่สวมเสื้อผ้าฝ้ายสีดำ ใส่กางเกงลายพรางนั่น” ไอ้สี่ขมวดคิ้วตอบ “หัวล้านที่อยู่ข้าง ๆ น่าจะเป็นเบอร์สอง คอยจัดการเรื่องต่าง ๆ อยู่ตลอด”
บนเนินลาด หัวล้านเห็นรถพุ่งเข้าหาตัวเอง ปฏิกิริยาแรกคืออีกฝ่ายต้องการชิงลุงหม่าคืน และการคาดเดานี้ก็ไม่ได้ผิด เพราะใคร ๆ ย่อมคิดว่าตระกูลหม่าคือกำลังหลักของอีกฝ่าย ส่วนฉินอวี่กับพวกเป็นเพียงกำลังสนับสนุน ดังนั้นเมื่อรถออฟโรดพุ่งเข้ามาอย่างไม่กลัวตาย ทุกคนจึงคิดว่ามันมุ่งหน้ามาชิงลุงหม่าคืน แล้วรีบกระจายกำลังกันทันที
ท่ามกลางฝูงชน หยวนหัวโบกมือพลางตะโกนว่า “คุ้มกันลุงหม่าไว้ อย่าให้เขาหลุดมือ!”
หัวล้านได้ยินเสียงก็ฉุดลุงหม่ามาไว้ จ่อปืนที่ขมับเขาแล้วตะโกนใส่รถว่า “จอด ไม่งั้นฉันยิง!”
“เร่งเครื่อง!” เสี่ยวฉีตะโกนโดยไม่สนใจหัวล้าน
“จอดสิวะ ไม่งั้นฉันยิงมันตาย!” หัวล้านตะโกนอย่างเดือดดาล
รถพุ่งขึ้นเนินลาดอย่างกับม้าศึก ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ความเร็วไม่ลด ล้อทั้งสี่ที่สวมโซ่กันลื่นบดหิมะจนกระจาย เสียดสีกับก้อนหินจนเกิดประกายไฟวาบ ๆ