ภายในตรอก
ชายฉกรรจ์สี่คนพุ่งเข้ามาตรงหน้า สองคนกดตัวอ้ายฉวยไว้แล้วลากไปด้านหลัง ส่วนอีกสองคนยกปืนขึ้นเหนี่ยวไกทันที
“ปัง ปัง ปัง...!”
เสียงปืนดังกึกก้อง ตรอกแคบผิดปกติ หม่าเอ๋อร์กับพวกอีกสองคนไม่มีทางฝ่าห่ากระสุนพุ่งไปข้างหน้าได้ จึงทำได้เพียงหลบคมกระสุน เอาตัวแนบกำแพงทั้งสองฝั่งพร้อมยกปืนยิงตอบโต้
ด้านหลัง เครื่องยนต์คำราม รถออฟโรดถอยหลังด้วยความเร็วสูงจนถึงปากตรอก ท้ายรถกระแทกเข้ากับมุมกำแพงคอนกรีตดังโครม ก่อนจะจอดเอียงอยู่กับที่
เสี่ยวหลิ่วโชกเลือดทั้งตัว มือซ้ายเปิดประตูรถ แล้วร่วงลงมาจากรถทั้งตัวกระแทกพื้น เขาตะโกนเสียงแหบขณะสติเริ่มเลือนราง “หนีไป...ไม่ต้องสนใจฉัน...หนีไป พี่สอง ข้างนอกมีคนเต็มไปหมด”
หม่าเอ๋อร์ได้ยินเสียงจึงหันกลับไปมองเสี่ยวหลิ่วที่ร่วงลงมาจากรถ ขณะที่อีกฝ่ายยกปืนขึ้นกราดยิงใส่ถนนด้านนอกอย่างไม่เลือกเป้า
ข้างกำแพง หลิวจื่อชูติดคุกอยู่หลังถังขยะใบใหญ่ สีหน้าบิดเบี้ยว กระชากแขนหม่าเอ๋อร์ “ไม่มีโอกาสแล้ว ไปเถอะ ถ้ายังไม่ไป พวกเราต้องตายอยู่ที่นี่กันหมด”
“กลับไปลากเสี่ยวหลิ่วออกมา” หม่าเอ๋อร์สะบัดแขนหลิวจื่อชูออก แล้วยกปืนยิงกลับไปทันที
หลิวจื่อชูกับชายหนุ่มอีกคนที่ตามมาด้วยต่างเป็นพี่น้องที่ติดตามหม่าเอ๋อร์มาหลายปี เป็นแกนหลักของกลุ่ม เมื่อเกิดเรื่องขึ้นพวกเขาไม่หลบหนี ทั้งยังพุ่งตามหม่าเอ๋อร์เข้าไปโดยไม่ลังเล
บนถนน
สิงจื่อเหาซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงฝั่งซ้ายของตรอก ขยับลูกเลื่อนปืน ก่อนจะโผล่หน้าออกมายิงใส่ยางรถออฟโรดสองนัด
เสียงระเบิดทุ้มต่ำดังขึ้น ยางถูกกระสุนซีเจาะจนแบน เหลือเพียงขอบล้อที่กระแทกพื้นถนนหินสีเขียว