"ข้าเอง"
แม้จะสงสัยว่าออดรีย์มุ่งเป้ามาที่บาร์บาร่า แต่ลู่สวินก็ไม่แสดงท่าทีผิดปกติแม้แต่น้อย
"ลู่ ท่านยุ่งอยู่ช่วงนี้หรือไม่ ข้าส่งข้อความไปหลายครั้ง แต่ท่านไม่ตอบข้าเลย"
ดวงตาสีมรกตของออดรีย์ระยิบระยับดั่งน้ำใส แฝงแววน้อยใจอย่างขุ่นเคือง
"อืม ข้าปิดด่านฝึกอยู่หลายวัน จึงไม่เห็น"
ลู่สวินอธิบายสั้น ๆ
"ข้าก็เดาเช่นนั้น ข้าไม่โทษท่านหรอก"
ออดรีย์ได้ยินก็คลี่ยิ้มทันที หมอกแห่งความกังวลถูกปัดกวาดหายไปในพริบตา หางตาและคิ้วเปื้อนยิ้มสดใส ดั่งหิมะฤดูใบไม้ผลิแรกผลิบาน
ราวกับว่าลู่สวินอธิบายเพียงนิด เธอก็ยอมปล่อยวางได้
การปรากฏตัวของเธอทำให้เหล่านักศึกษาที่อยู่รอบข้างพากันจ้องมองไม่น้อย
ความงามของออดรีย์แตกต่างจากสาวงามบูรพาชัดเจน
เธองดงามราวกับตุ๊กตากระเบื้อง และยังคล้ายเจ้าหญิงที่ก้าวออกมาจากเทพนิยาย เต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งต่างแดน
แม้เดินบนถนนก็เรียกร้องสายตาผู้คนได้มาก
ที่นี่คือวิทยาลัยชิงซวี นักศึกษาที่เคยได้ยินชื่อลู่สวินน่าจะไม่น้อย แต่ที่รู้จักลู่สวินมีไม่มาก
"ลู่ พรุ่งนี้ก็จะถึงการประลองแดนลี้ลับแล้ว ท่านรู้หรือไม่ว่า ทำไมเราต้องมาเข้าร่วมการประลองแดนลี้ลับครั้งนี้ด้วย"
เห็นลู่สวินไม่พูด ออดรีย์จึงชวนคุยไปเรื่อย
ด้วยความฉลาดหลักแหลมของเธอ หัวข้อที่หาได้จึงเป็นสิ่งที่ลู่สวินสนใจพอดี
"ทำไม"
ลู่สวินก็อยากรู้ว่าทำไม
การประลองแดนลี้ลับเมื่อหลายปีก่อน แม้จะมีชาวตะวันตกเข้าร่วมบ้าง แต่ไม่เคยมากเท่าครั้งนี้เลย ที่วิทยาลัยเวทมนตร์หลายแห่งส่งคณะเยี่ยมชมเวทมนตร์มา
แต่ละคณะมีจำนวนสิบสองคน ล้วนเป็นอัจฉริยะชั้นยอดของแต่ละวิทยาลัย
นอกจากออดรีย์แล้ว ยังมีศิษย์ขั้นสี่อีกหลายคน
แต่พวกนั้นเป็นนักศึกษาชั้นปีสี่ทั้งหมด เว้นออดรีย์ที่เพิ่งขึ้นปีสามก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นสี่แล้ว
พลังของเธอตอนนี้ถือว่าแข็งแกร่งที่สุด
"ดูเหมือนพวกท่านเก็บเรื่องเก่งมาก ข้าพอรู้มาบ้าง เล่ากันว่าเป็นเพราะแดนลี้ลับนั้นเกิดเรื่องเปลี่ยนแปลงบางอย่าง"
ออดรีย์ร่ายเวทย์เก็บเสียงอย่างชาญฉลาด ไม่ให้ผู้อื่นได้ยินบทสนทนา
"เปลี่ยนแปลง"
"อืม เรื่องเปลี่ยนแปลง แต่รายละเอียดข้าไม่ค่อยรู้ ข้าได้ยินมาว่า แดนลี้ลับนั้นเกินขั้นสี่ช่วงต้นก็เข้าร่วมไม่ได้แล้ว"