ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 118 ของขวัญจากมู่หรงหว่าน

7 นาที· 1.6K คำ

หลังจากจัดการโอสถสงครามขั้นห้าสำเร็จ ลู่สวินก็เก็บข้าวของเล็กน้อยแล้วออกไปอย่างรีบร้อน

"นั่นลู่สวิน"

"เขารอใครอยู่?"

ใต้หอพักหญิง นักศึกษาหญิงหลายคนที่เดินผ่านเห็นลู่สวินยืนอยู่ที่นั่น ก็อดอิจฉาคนที่ลู่สวินรออยู่ไม่ได้

ไม่นานนัก พวกเธอก็รู้แล้วว่าลู่สวินรอใคร

มู่หรงหว่าน

วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนการทดสอบเข้าแดนลี้ลับ ลู่สวินเตรียมจะให้โอสถสงครามที่เขาหลอมขึ้นเองกับมู่หรงหว่านสองเม็ด

ทันทีที่เห็นลู่สวิน ในใจมู่หรงหว่านก็อดนึกถึงค่ำคืนนั้นเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่ได้ แก้มเรื่อร้อน หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างเงียบ ๆ

เธอเบือนสายตาหนีโดยไม่รู้ตัว ไม่กล้าสบตากับลู่สวิน กลัวว่าแววตาร้อนแรงของเขาจะมองทะลุความคิดในใจ

ฝีเท้าก็หยุดชะงักไปโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน

เหมือนกลัวว่าจะเข้าใกล้ลู่สวินอีกครั้ง

"คุณหนูมู่หรง นี่คือโอสถสงครามสองเม็ด เม็ดนี้กินแล้วสามารถเพิ่มพลังต่อสู้ได้หลายเท่าในช่วงเวลาสั้น ๆ ส่วนเม็ดนี้ใช้ขว้างคนได้..."

ลู่สวินก้าวยาว ๆ เข้าไป คว้ามือบางนุ่มของเธอไว้อย่างไม่ให้โต้แย้ง ยัดโอสถสงครามสองเม็ดที่บรรจุอยู่ในขวดหยกใส่อุ้งมือเธอ

มู่หรงหว่านจนใจ หลังจากมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันหนที่สามแล้ว ต่อให้อยู่ต่อหน้าผู้คนมากมาย ลู่สวินก็กล้าที่จะสัมผัสถูกตัวเธออย่างไม่อายใครเช่นนี้

"พวกเขามีความสัมพันธ์อะไรกัน..."

"ไม่ได้บอกว่าลู่สวินมีแฟนแล้วหรอ?"

มีเสียงซุบซิบของนักศึกษาหญิงหลายคนดังมาแต่ไกล

เรื่องที่ลู่สวินมีแฟน และแฟนยังเป็นดอกไม้งามประจำโรงเรียนของวิทยาลัยชิงซวีนั้น ไม่ใช่ความลับในมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว

อย่างน้อย พวกนักศึกษาที่สนใจลู่สวินก็รู้ดี

ตอนนี้ เขากลับแสดงความสนิทสนมกับมู่หรงหว่าน จึงดึงดูดสายตาที่สอดรู้สอดเห็นไม่น้อยโดยธรรมชาติ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป