ในขณะที่ลู่สวินและออดรีย์กำลังดิ่งลึกลงไปเรื่อย ๆ
ชั้นที่เจ็ดของแดนลี้ลับหลุมลึก
ฉู่โย่วฉิงจับกลุ่มกับนักเรียนอีกหลายคนออกล่าสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์
นางอยู่ในขั้นรวมลมปราณขั้นเก้า แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม จึงได้เป็นหัวหน้าทีม
สมาชิกในทีมของนางก็ไม่ใช่กระจอก ทุกคนมีฝีมือระดับขั้นสองขั้นกลางเป็นพื้น มีหนึ่งคนถึงขั้นสองขั้นสูง
ฉู่โย่วฉิงไม่ได้ทะเยอทะยานมาก ตั้งแต่แรกก็ไม่เคยคิดจะชิงอันดับหนึ่ง
มีลู่สวินอยู่ นางก็ไม่มีทางได้อันดับหนึ่ง
ที่จริง อย่าว่าแต่อันดับหนึ่งเลย แม้แต่สามอันดับแรก หรือสิบอันดับแรก ฉู่โย่วฉิงก็ไม่เคยคิด
แต่ว่า วิทยาลัยชิงซวีต้องการให้นางทำผลงานให้ดีขึ้น เพื่อรักษาหน้าตาไว้บ้าง
ปีนี้มหาวิทยาลัยเป่ยโต่วโดดเด่นเกินไปแล้ว
มีอัจฉริยะระดับสัตว์ประหลาดอย่างมู่หรงหว่านกับลู่สวิน เพิ่งผ่านไปหนึ่งเทอมก็ทะลวงถึงขั้นสาม
กระทั่งมหาวิทยาลัยหม่าโตว ยังมีนักเรียนขั้นสามเลย
แม้พลังขั้นจะไม่ใช่ทุกสิ่ง แต่ที่วิทยาลัยชิงซวีตกเป็นฝ่ายตามหลังคือเรื่องจริง
ดังนั้น หนึ่งคืนก่อนการประเมิน อาจารย์ฉินซินเยว่กับผู้บริหารจึงเรียกฉู่โย่วฉิงมาพบเป็นพิเศษ ต้องการให้นางกับนักเรียนอีกคนที่อยู่ในขั้นรวมลมปราณขั้นเก้าเหมือนกัน ต่างคนต่างนำทีม มุ่งทำผลงานให้ดี
สมาชิกในทีมก็มีหน้าที่สนับสนุนนาง
เพื่อให้นางสบายใจ ผู้บริหารยัดของให้ไม่น้อย เช่นยันต์วิญญาณโจมตีขั้นสี่หลายแผ่น
ฉู่โย่วฉิงใจอ่อน จึงตกลงรับ
นางไม่อยากให้ลู่สวินกังวล จึงไม่ได้บอกเรื่องนี้กับลู่สวิน
เพราะก่อนหน้านี้นางเคยรับปากลู่สวินไว้ว่าจะไม่ลงลึกเกินไป
แต่ปรากฏว่า ตอนนี้นางมาถึงชั้นที่เจ็ดแล้ว
การเคลื่อนไหวที่ชั้นเจ็ดด้วยพลังขั้นสองนั้น เสี่ยงเกินไปหน่อย
ที่ชั้นเจ็ดมีสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ขั้นสามอยู่ไม่น้อย อีกทั้งยังมีคนต่างเผ่าพันธุ์ขั้นสามด้วย
ดีที่ยังมีนักเรียนปีสามปีสี่อยู่ที่ชั้นเจ็ด ถ้าเจออันตรายที่รับมือไม่ไหวจริง ๆ จะขอความช่วยเหลือเมื่อไรก็ได้