"พวกเจ้าไม่รู้สึกแปลกใจบ้างหรือ?"
"อะไร?"
"นี่ก็ชั้นสิบหกแล้ว ทำไมเรายังไม่เจอคนต่างเผ่าพันธุ์ขั้นสี่เลยสักคน"
"คนต่างเผ่าพันธุ์ขั้นสี่อาจจะอยู่ที่ชั้นสิบแปดหมดแล้ว"
"แล้วทำไมสองสามชั้นนี้คนต่างเผ่าพันธุ์ถึงน้อยลงด้วย หรือว่าพวกมันเคลื่อนที่ไปมาระหว่างชั้นในแดนลี้ลับได้อย่างอิสระแล้ว?"
แดนลี้ลับหลุมลึก ชั้นที่สิบหก
นักเรียนหลายคนกำลังสนทนากัน
ยิ่งลงลึก พื้นที่ของแดนลี้ลับหลุมลึกก็ยิ่งกว้างใหญ่ แต่จำนวนมันน้อยลง
ดังนั้น แม้จะแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง โอกาสที่จะพบกันอีกก็มากขึ้น
เหมือนที่ประภาคารแห่งนี้ ลู่สวินและออดรีย์ก็เจอกลุ่มอื่นอีกสองสามกลุ่ม
ในนั้นมีกลุ่มจากตะวันตกสองกลุ่ม รวมถึงนักเรียนจากโรงเรียนเวทมนตร์เดียวกับออดรีย์ด้วย
"ออดรีย์ พระเจ้า เธอไม่ได้ตกหลุมรักเขาหรอกนะ?"
มิน่าดึงออดรีย์หลบไปข้างหนึ่ง ถามเสียงเบา
หลังจากกลับมาเจอกันอีกครั้ง มิน่าตั้งใจจะชวนออดรีย์ไปด้วยกัน
แต่ออดรีย์ก็ยังยืนกรานจะอยู่ข้างกายลู่สวิน
นี่ทำให้มิน่ามองไม่เข้าใจ
เธอเป็นถึงตัวแทนจากสถาบันเวทมนตร์แสงศักดิ์สิทธิ์นะ
ตอนนี้มาคลุกคลีกับชาวตะวันออกคนหนึ่ง
ไม่ใช่ความรักแล้วจะเป็นอะไร?
"มิน่า เธอพูดเหลวไหลอะไร ฉันแค่ชื่นชมลู่น่ะ"
ออดรีย์จ้องมองลู่สวินที่อยู่ไม่ไกลด้วยแววตาชื่นชม
"โอ้ว บ้าจริง ออดรีย์ของเราตกหลุมรักเข้าแล้ว"
มิน่าฟันธงแล้วตอนนี้
ออดรีย์หลงรักลู่สวินเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
นั่นทำให้นางอดสงสัยไม่ได้ ลู่ชาวตะวันออกคนนี้มีเวทมนตร์อะไร ถึงทำให้ออดรีย์ลุ่มหลงได้ถึงเพียงนี้?
"ออดรีย์ ไปกันได้แล้ว"
"มาแล้ว ลู่"
คำพูดหนึ่งของลู่สวิน ทำให้ออดรีย์เดินตามไปแต่โดยดี
หลายกลุ่มแยกย้ายกันอีกครั้ง กระจายตัวออกไปหาประภาคาร
ถึงแม้ว่าจำนวนโดยสัมพัทธ์ของพื้นที่ในแดนลี้ลับจะลดลง แต่จำนวนสัมบูรณ์ก็ยังไม่น้อยเลย
"ตูม!"
เผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดกลุ่มหนึ่งถูกสังหารหมดสิ้นโดยลู่สวิน