"ว้าว ลู่สวิน ทำไมคุณถึงเจอของวิเศษได้เร็วจัง?"
ในเทือกเขาที่ก่อตัวจากกองหินกรวด ลู่สวินพบต้นหญ้าต้นหนึ่งอยู่ข้างใน
หญ้าที่ภายในเต็มไปด้วยสายฟ้า
นี่คือหญ้าอัสนีครรโชติที่พบเห็นได้ยากยิ่ง
"เจ็ดเคราะห์..."
หลังจากลู่สวินสำรวจดูแล้ว จิตใจก็พลันเปี่ยมสุข
นี่คือหญ้าอัสนีครรโชติเจ็ดเคราะห์
หญ้าอัสนีครรโชติทุกๆ ร้อยปีจะมีเคราะห์หนึ่ง เจ็ดเคราะห์หมายความว่ามันเติบโตมาถึง 700 ปีแล้ว
ส่วนสรรพคุณของมันก็มีมากมาย
ผู้ฝึกตนสายฟ้าล้วนต้องการมัน
ตัวอย่างเช่น หากมีหญ้าอัสนีครรโชติสักต้นตอนเปิดชีพจร แม้จะเป็นแค่หนึ่งเคราะห์ โอกาสที่จะเปิดชีพจรพิเศษฟ้าดินสายฟ้าก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก
หากวรยุทธ์หรือผู้บำเพ็ญเซียนสายฟ้าได้ไป ก็สามารถทำให้พลังฝึกปรือก้าวหน้าขึ้นได้เช่นกัน
หากถึงระดับสี่เคราะห์แล้ว ถ้าผู้บำเพ็ญเซียนสายฟ้าระดับขั้นสี่ขีดสุดได้ไป ระหว่างที่รวมแก่นทมิฬ ก็สามารถใช้รวมเป็นโอสถอสนีได้
โอสถอสนีร้ายกาจกว่าแก่นทมิฬธรรมดามาก โอสถอสนีที่ร้ายกาจที่สุดไม่ด้อยไปกว่าแก่นทองเลย
ส่วนเจ็ดเคราะห์นั้น ยิ่งล้ำค่า มีประโยชน์ต่อผู้ฝึกตนสายฟ้าระดับขั้นหกด้วย
ลู่สวินถอนมันขึ้นมาทั้งราก เก็บใส่กล่องเฉพาะใบหนึ่ง
ของชิ้นแรกได้มาแล้ว
"ไป หาต่อกันเถอะ"
"อื้ม!"
ทั้งสองออกค้นหากันต่อไป
"ลู่สวิน ขนาดที่ลับตาแบบนี้คุณยังหาเจออีกเหรอ"
ในซอกหินลึกแห่งหนึ่ง ลู่สวินพบหินพลังงานสายฟ้าอยู่จำนวนไม่น้อย
แถบนี้ถูกฟ้าผ่าบ่อยครั้ง เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าก็เกิดเป็นหินอสนี
"อ๊บๆ~"
ทันใดนั้น เสียงกบก็ร้องขึ้น
จู่ๆ สัตว์รูปร่างคล้ายกบจำนวนมากก็กระโดดออกมาจากซอกหิน
"ระวัง"
ฉู่โย่วฉิงเรียกกระบี่เหินออกมา