"ทำไมถึงมีเผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดมามากขนาดนี้!"
"ฆ่าออกไป!"
ในหุบเขา มู่หรงจ้านพุ่งทะยานนำหน้า สังหารเผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดที่โจมตีเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง
ด้านหลังของเขา มู่หรงหว่านถือกระบี่เมฆาล่อง จัดการกับเผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดที่โจมตีลงมาจากฟ้า
"ท่านลุง รีบหน่อย ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปพวกเราจะถูกขังตายอยู่ที่นี่"
มู่หรงเทียนก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน
ตระกูลมู่หรงมีโควตาทั้งหมดสามที่ มู่หรงจ้านได้หนึ่งที่ ที่เหลืออีกสองที่หนึ่งเป็นของมู่หรงเทียน อีกคนคือน้องชายของมู่หรงเทียน มู่หรงฉุย
ส่วนมู่หรงหว่าน โควตาของนางต้องเป็นของที่นางหามาด้วยตัวเองแน่นอน
นอกจากสี่คนของตระกูลมู่หรงแล้ว ยังมีอีกสองคนหนึ่งชายหนึ่งหนุ่ม
นี่คือลูกเขยคนโตและญาติของมู่หรงจ้าน
มู่หรงจ้านมีลูกสาวสามคน แล้วก็มีลูกชายอีกสองคน
เพียงแต่ลูกชายของเขาไม่ค่อยเอาถ่าน ไม่มีสักคนที่ขึ้นหม้อ
ในบรรดาลูกสาวสามคน ลูกสาวคนโตแต่งเข้าตระกูลฉินที่มีขั้นสี่เช่นกัน ลูกสาวคนที่สองมู่หรงเยียนแต่งเข้าตระกูลฉู่
ในบรรดาลูกหลานทั้งหมด มีเพียงมู่หรงหว่านที่ปราดเปรื่องเหนือใคร
"ท่านพ่อสื่อ ให้ข้าเปิดทางเถิด!"
ผู้เฒ่าตระกูลฉิน ฉินเป่าซานกล่าว
"ไม่ต้อง เจ้าคอยระวังหลังให้ดี ระวังเจ้าพวกบนฟ้าพวกนั้น แค่ฆ่าออกไปได้ก็ง่ายแล้ว"
มู่หรงจ้านแม้จะแก่ชราแล้ว บาดแผลที่จุดไท่เสียก็ยังไม่ฟื้นฟู แต่กำลังรบก็ยังมิใช่ขั้นสี่ธรรมดาจะเทียบได้
เขาคนเดียวถือกระบี่หนึ่งเล่ม สังหารอยู่หน้าสุด
ฟันลงไปดาบเดียว กระบี่พลังปราณเกรี้ยวกราดนั้นหาเผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดตนใดต้านทานได้ยาก
ทั้งหกคนก็เช่นนี้แหละที่มุ่งหน้าสังหารไปยังทางออกหุบเขา
"ครืนครืน~"
คู่ต่อสู้ของพวกเขาไม่ใช่แค่เผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดเท่านั้น ยังมีสายฟ้าที่ตกลงมาไม่หยุดอีกด้วย
หุบเขาแห่งนี้เดิมทีก็ถูกสายฟ้าฟาดผ่าเป็นเวลาหลายปีจนเกิดเป็นรูปร่าง ข้างในมีหินอสนีอยู่ไม่น้อย ฉะนั้นมู่หรงจ้านจึงกล้าเสี่ยงเข้ามาข้างใน
พวกเขามีขั้นสี่สองคน ที่เหลืออีกสี่คนล้วนเป็นขั้นสาม เดิมทีไม่มีปัญหาอะไรใหญ่นัก
เผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดในหุบเขาถูกพวกเขาจัดการจนเกลี้ยงแล้ว