"ลู่สวิน ฉันไปดูที่ตึกซิงเยว่แล้ว ไม่มีปัญหาอะไร เธอวางใจฝึกได้เลย"
หลังจากฉู่โย่วฉิงทะลวงสู่ขั้นรวมลมปราณระดับสอง เธอตั้งใจจะชวนลู่สวินออกไปเดินเล่น
แต่ลู่สวินปฏิเสธโดยอ้างว่าต้องฝึก
เงินรางวัลล้านที่มีคนรับไปแล้ว ทำให้ลู่สวินประมาทไม่ได้
เมื่อเห็นลู่สวินขยันฝึกเช่นนี้ ฉู่โย่วฉิงก็ไม่ได้โกรธอะไร เธอไปตรวจดูสถานการณ์ที่ตึกซิงเยว่ด้วยตัวเอง
ตึกซิงเยว่แน่นอนว่าดูดี ธุรกิจคึกคักขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้การขับเคลื่อนของศาลาโอสถวิญญาณของไป๋หลิง
พื้นที่เคลื่อนไหวของลู่สวินจึงเปลี่ยนมาอยู่ในมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว
โชคดีที่มหาวิทยาลัยเป่ยโต่วนั้นกว้างใหญ่มาก การอยู่ในนั้นก็ไม่น่าเบื่อ
"เธอยังฝึกอยู่หรือ?"
มู่หรงหว่านช่างเป็นคนคลั่งการฝึกจริงๆ
หลังจากครั้งนั้นที่ลู่สวินกับนางได้สานสัมพันธ์เป็นครั้งที่สองเพราะฤทธิ์โอสถ เขาก็ไม่ได้พบมู่หรงหว่านอีกเลย
คงเพราะนางยังฝึกอยู่แน่
ที่มู่หรงหว่านทุ่มเทถึงเพียงนี้ก็พอเข้าใจได้
นางไม่เหมือนกับนักเรียนของมหาวิทยาลัยชิงเป่ย
นางอายุ 25 แล้ว
วัยนี้ นักเรียนชิงเป่ยเรียนจบกันหมดแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะนางมีกายรัตนะแรกกำเนิดและเปิดชีพจรหลิงหลง จนถูกผู้อาวุโสในเป่ยโต่วเตี้ยนรับเป็นศิษย์ นางคงไม่ได้เข้ามาอยู่ในชิงเป่ย