“เขาแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว”
ตอนที่ลู่สวินซัดเหอเซียวอย่างหนัก หลินเยียนหลบอยู่หลังประตูมหาวิทยาลัย ตกใจจนไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หน้าออกมา
ตอนนี้เขากลัวลู่สวินจนสุดหัวใจแล้ว
วันนี้เหอเซียวตั้งใจลากเขามาเพื่อรอพบลู่สวินกลับมาที่นี่ จะได้ขึ้นเวทีประลองกับลู่สวิน
ใครจะรู้ว่าลู่สวินไม่เล่นตามกฎ ลงมือข้างนอกมหาวิทยาลัยเลยซะงั้น ซัดเหอเซียวซะเละเทะ
หน้าเหอเซียวที่พอจะมีความหล่ออยู่บ้าง โดนซัดจนดูไม่ได้แล้ว
ขนาดใช้หมัดคืนชีพรูปหล่อก็คงคืนชีพไม่กลับมา
“ลู่สวิน แก... แกคอยดูนะ ศึกวันนี้... อั่ก...”
“นักศึกษา กรุณาอย่าลงมืออีก มิฉะนั้นเราจะต้องใช้มาตรการบังคับ...”
อีกด้านหนึ่ง เหอเซียวเห็นยามและอาจารย์ของมหาวิทยาลัยมาแล้ว เตรียมจะพูดข่มขู่กู้หน้าไว้บ้าง
ผลคือลู่สวินกลับต่อยหน้าเขาต่อหน้ายามและอาจารย์ เตะเขาลอยกระเด็นไป
เหอเซียวทั้งตัวกระเด็นหัวทิ่มลงไปในบ่อน้ำ ยกขาชี้ฟ้า ทำเอาพวกนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาตาโตด้วยความตกตะลึง
“โหดเกินไปแล้ว”
หลินเยียนสะดุ้งกลัวจนสั่น
ถึงตอนนี้ เขาถึงเพิ่งสังเกตว่าขาตัวเองยังอยู่ข้างนอกประตูมหาวิทยาลัย จึงรีบหดขากลับมาทันที
กลัวว่าถ้าช้าไปถูกลู่สวินเห็นเข้า ลู่สวินจะจัดการเขาอีกคน
“ข่าวด่วน ข่าวด่วน ลู่สวินถล่มเหอเซียว...”
“เฮอะ เหอเซียวนี่น่าสงสารเกินไปแล้วนะ โดนซัดจนหัวหมูเลย”
“ดูรูปสุดท้ายสิ กลายเป็นวงเวียนเลยนะ”
ไม่นานนัก ในเว็บบอร์ดมหาวิทยาลัยก็มีรูปภาพต่าง ๆ ถูกอัปโหลดขึ้นมา
ดึงดูดผู้คนมามุงดูมากมาย
วันนี้เป็นวันหยุด นักศึกษาที่ออนไลน์มีมากกว่าปกติ
นักศึกษาบางคนหลังจากฝึกฝนเสร็จ ก็จะติดเข้ามาเล่นเน็ตเป็นประจำ กลัวพลาดข่าวสารสำคัญอะไรไป
“แค่ตีคนคนเดียว จะลงโทษอะไรก็มาเอาที่ข้า อย่ามารังแกลูกศิษย์ดี ๆ ของข้า”
ที่ฝ่ายกิจการนักศึกษา เฟ่ยไท่เออทำท่าไม่ยี่หระ
อืม ลู่สวินถูกพามาที่นี่เพราะเรื่องตีคน
เขาไม่รู้ไปได้ข่าวมาจากไหน รีบมาปกป้องลู่สวิน