"ลู่สวิน เหนื่อยมากเลยสินะ มาดื่มน้ำสักแก้ว"
ที่ชั้นสามของร้านค้า มู่หรงเยียนยื่นน้ำแก้วหนึ่งให้ลู่สวิน
"ขอบคุณครับคุณป้า"
ลู่สวินซึ่งเหงื่อท่วมหัวรับน้ำไปดื่มอึกใหญ่
ร้านนี้พื้นที่ไม่น้อยเลย มีขนาดกว่า 200 ตารางเมตร แถมยังแบ่งเป็นสองชั้นด้วย
ชั้นสามเป็นโกดัง ส่วนชั้นสี่เป็นที่พักของมู่หรงเยียน
อืม เธอเช่าตึกนี้ทั้งหลังเลย และตั้งชื่อว่า ตึกซิงเยว่
หลังจากลู่สวินตามมู่หรงเยียนมาที่นี่ ก็พบว่ามีงานต้องทำไม่น้อย
มู่หรงเยียนตั้งใจจะตรวจนับสต็อกให้เรียบร้อยก่อนกลับ
แต่ดันมีพนักงานบางส่วนลาหยุดวันนี้ แรงเลยขาด
ลู่สวินเห็นแล้ว นี่ไม่ใช่โอกาสโชว์ฝีมือหรอกหรือ?
เขาอาสารับหน้าที่หนักในการตรวจนับสต็อก
การตรวจนับครั้งนี้ เล่นเอาลู่สวินหมดแรง
ให้ตายสิ ลู่สวินนึกไม่ถึงเลยว่ากิจการร้านนี้จะดีขนาดนี้ มีสต็อกมากมาย
ระหว่างที่ตรวจนับอยู่ ก็เพราะวันนี้เปิดเทอมมีนักเรียนเยอะ ชั้นหนึ่งกับชั้นสองเลยต้องใช้พนักงานเพิ่ม
ดังนั้น พอเช็คไปเรื่อยๆ ก็เหลือแค่ลู่สวินกับมู่หรงเยียน
ลู่สวินจะปล่อยให้มู่หรงเยียนเหนื่อยได้ยังไง
ดังนั้น สต็อกของทั้งร้านนี้ ลู่สวินเป็นคนตรวจนับจนเสร็จเพียงคนเดียว
ถ้าเขาไม่มีพลังขั้นสอง วันนี้ต่อให้เหนื่อยตายก็คงทำไม่เสร็จ
"เสี่ยวลู่ ลำบากหน่อยนะ มาสิ เดี๋ยวเช็ดเหงื่อให้"
มู่หรงเยียนถือผ้าเช็ดหน้าไหมแท้ออกมา ค่อยๆเช็ดเหงื่อให้ลู่สวินอย่างอ่อนโยน
กลิ่นหอมลอยมา
อาจจะเพราะหอมเกินไป ลู่สวินเลยสูดดมไปหลายครั้งโดยไม่รู้ตัว
ในระยะใกล้ สายตาแอบไปเห็นเนินอกอวบอิ่มเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ หัวใจเขาเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ รีบเบือนสายตากลับทันที