"แม่งเอ๊ย ผู้หญิงคนนี้เอายันต์วิญญาณมามากมายขนาดนี้มาจากไหน หรือว่านางไปเกาะเศรษฐีที่ไหน?"
"ถึงเกาะเศรษฐีก็ไม่มีประโยชน์ รอให้ไพ่ตายของนางร่อยหรอลงสักหน่อย แล้วเราค่อยลงมือ"
ขณะที่มู่หรงหว่านใช้ยันต์วิญญาณระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
ในกองหินที่อยู่ไกลออกไป มีคนหลายคนซ่อนตัวอยู่
พวกเขาล้วนเป็นคนของตระกูลหวัง
ตระกูลหวังเป็นตระกูลใหญ่ระดับหัวแถวของเมืองหรงเฉิง และยังเป็นเจ้าถิ่นตัวจริง
แม้แต่ตระกูลจากเมืองหลวงมาถึงเมืองหรงเฉิง ก็ยังต้องไว้หน้าตระกูลหวังอยู่บ้าง
การเถลิงอำนาจของตระกูลหวังใช้วิธีที่ไม่ค่อยสง่างามมากนัก
เรื่องการดักสังหารคนประเภทเดียวกันในเส้นทางโบราณ พวกเขาทำมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง
"ท่านพ่อ มู่หรงหว่านเป็นที่จับตามองอย่างมากในมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว เราจะลงมือกับนางจริง ๆ หรือ?"
ผู้นำตระกูลหวังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามชายชราผู้หนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ
ชายชราผู้นี้คือผู้แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลหวัง หวังเฟิง
"ทำไม เจ้ากลัวแล้วหรือ?"
หวังเฟิงมองไปยังผู้นำตระกูลหวังที่เอ่ยปาก
เช่นเดียวกับตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง ผู้นำตระกูลมีหน้าที่จัดการเรื่องจุกจิกทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด
"ท่านพ่อ ข่าวว่าอาจารย์ของมู่หรงหว่านเป็นผู้ทรงอำนาจขั้นเจ็ด หากเรื่องนี้ถูกรู้ไปถึงอาจารย์ของนาง เกรงว่าพวกเราอาจต้องพบกับหายนะ"
ผู้นำตระกูลหวังคิดทบทวนแล้วก็ตัดสินใจโน้มน้าวบิดาของตนอีกครั้ง
"ผู้ทรงอำนาจขั้นเจ็ดน่ากลัวก็จริง แต่ตราบใดที่เราทำอย่างแนบเนียน ใครจะรู้ว่ามู่หรงหว่านหายตัวไปได้อย่างไร?"
หวังเฟิงพูดเรียบ ๆ
เรื่องแบบนี้เขาทำมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว คุ้นเคยเป็นอย่างดี