ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 42 ทะลวงผ่าน ขั้นสองแห่งเซียน

6 นาที· 1.4K คำ

"สบายตัวชะมัด"

สองสามวันต่อมา เฟ่ยไท่เออก็ไม่มาโผล่

นั่นทำให้ลู่สวินรู้สึกสุขใจไม่น้อย

"กระบี่ไท่เออนี่... เอาให้มู่หรงหว่านก็ได้นะ ส่วนพลังมืดน่ะ... ดูว่าเธอต้องการไหมแล้วกัน"

ตอนนี้ลู่สวินมีของดีอยู่ในมือไม่น้อย

กระบี่ไท่เออที่เฟ่ยไท่เออให้มา ลู่สวินลองดูแล้วพบว่าลุ่มลึกมาก ไม่ใช่ธรรมดาเลย

เทียบกันแล้ว ตำราขั้นตี้ที่เฟ่ยไท่เออเคยให้ตอนแรก สำหรับเด็กมหาวิทยาลัยชิงเป่ยแล้วถือว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่

ระดับของตำรา แบ่งเป็น เทียน ตี้ เสวียน หวง ขั้นเทียนสูงสุด ขั้นตี้อยู่ขั้นรองลงมา

ถ้าอยู่ข้างนอก ตำราขั้นตี้ถือว่าล้ำค่า

แต่ก็ใช่ว่าใครก็ฝึกได้

หากชีพจรยุทธ์หรือชีพจรวิญญาณไม่แข็งแกร่งพอ ไปฝึกตำราระดับสูงเกินไป กลับจะได้ผลตรงกันข้าม

พลังมืดหนึ่งแสนหน่วยที่เฟ่ยไท่เออให้มา เดิมลู่สวินตั้งใจจะยกให้ฉู่โย่วฉิงทั้งหมด

ที่บ้านของฉู่โย่วฉิงยังอายัดบัตรเธออยู่ ต้องการบีบให้เธอยอม

แต่พอคิดดูแล้ว ลู่สวินตัดสินใจจะแบ่งพลังมืดให้มู่หรงหว่านด้วย

สถานการณ์ตระกูลมู่หรงช่วงนี้ไม่มั่นคง มู่หรงจ้านรักษาตัวใช้พลังมืดไปไม่น้อย มู่หรงหว่านอาจจะไม่ถึงขั้นไม่ต้องการ

วันหยุดผ่านไปครึ่งทางแล้ว แต่มู่หรงหว่านก็ยังไม่มาที่เมืองหลวง

ดูท่าคงจะมาเมื่อเปิดเทอม

ลู่สวินใช้ชีวิตสบาย ๆ ต่อไป

ฉู่โย่วฉิงส่งข้อความหาเขาทุกสองสามวัน เล่าถึงความเป็นไป

เธอเร่งฝึกอย่างเต็มที่ เพื่อให้เข้าสู่ขั้นสองก่อนเปิดเทอม เวลาตรวจวัดระดับหลังเปิดเทอมจะได้เบิกพลังมืดเพิ่ม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป