ราตรีล่วงเลยสู่ความเงียบงัน
ภายในกระโจม ออดรีย์ผู้กำลังนั่งสมาธิสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จู่ ๆ นางก็ลืมตาขึ้น
“ลู่ ตื่นเร็วเข้า”
นางปลุกลู่สวิน
“มีอะไร”
ลู่สวินไม่ได้หลับใหลแต่อย่างใด
ทุก ๆ หนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ จะมีกระแสความร้อนหลั่งไหลย้อนกลับมาสู่ร่าง นั่นทำให้ลู่สวินเองก็นอนไม่ค่อยหลับเช่นกัน
“เวทมนตร์เตือนภัยของข้าถูกกระตุ้น มีคนกำลังเข้าใกล้”
ระหว่างพูด ออดรีย์ก็หยิบกระจกขึ้นมาบานหนึ่ง ไม้เท้าเวทมนตร์แตะเบา ๆ
ภาพต่าง ๆ ปรากฏขึ้นบนกระจก
ปรากฏว่ามีมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์รูปร่างกำยำจำนวนมากกำลังเคลื่อนผ่านป่าทึบมา พวกมันค่อย ๆ ล้อมเข้ามายังที่ตั้งแคมป์อย่างเงียบเชียบ
“ตื่นเร็วเข้า มีพวกต่างเผ่าพันธุ์!”
นอกกระโจม เสียงคำรามดังสนั่น
นักเรียนคนอื่น ๆ ก็สัมผัสได้เช่นกัน
“ตูม~”
เสียงระเบิดดังขึ้น
อาณาเขตป้องกันที่ออดรีย์สร้างไว้ถูกมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ใช้พลังแรงกล้าบุกทะลวงเข้า
มนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์จำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาสังหาร
“อ้า...”
นักเรียนคนหนึ่งที่อยู่ชั้นนอกสุดไม่ทันระวังตัว ถูกมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ร่างสูงใหญ่คนหนึ่งชกกระเด็น
“ขั้นสี่!”
มนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์คนนี้ ถึงขั้นเป็นระดับขั้นสี่อย่างไม่ต้องสงสัย
“ปล่อยให้ข้าจัดการเอง!”
เฉิงกังรุดเข้าโจมตี
เขาเป็นผู้ฝึกเพลงดาบ เจตนารมณ์แท้จริงคือจิตดาบ
จิตดาบนั้นรุนแรงแข็งกร้าวอย่างยิ่ง ดาบเดียวลงไป ก็ทำให้มนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์คนนั้นต้องล่าถอย
“ตายเสีย!”
ทันใดนั้น มนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ซึ่งมีหนามแหลมงอกอยู่บนหลังอีกตนก็พุ่งเข้าใส่เฉิงกัง นี่เป็นมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ขั้นสี่อีกตนหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด
ยังมีมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ที่อยู่ไกลออกไปคอยปล่อยการโจมตีทางจิตและระยะไกล
เฉิงกังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในพริบตา
นักเรียนขั้นสี่อีกสองคนในแคมป์เมื่อเห็นดังนั้นก็เตรียมเข้าช่วย แต่จากอีกหลายทิศทางก็มีมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ขั้นสี่พุ่งออกมา
นอกจากมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ขั้นสี่แล้ว มนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ตัวอื่น ๆ ก็มีพลังไม่ด้อยเลย โดยมากอยู่เหนือขั้นสามขึ้นไป
“ทำไมมีขั้นสี่มากมายเช่นนี้!”
“หลีกเลี่ยงพวกมันก่อน!”
“รีบขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเร็วเข้า”
เหล่านักเรียนโดนตีจนตั้งตัวไม่ทัน