ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 172 หมอนั่นหล่อจริง

8 นาที· 1.9K คำ

"ช่วยด้วย ค่ายกลป้องกันเมืองของเราใกล้จะพังแล้ว!"

เมืองถง

ชาวเมืองถงนับล้านต่างร้องขอความช่วยเหลืออย่างบ้าคลั่งบนโลกออนไลน์

เพราะภายใต้การรุกรานของธารแมลง ค่ายกลป้องกันเมืองของพวกเขากำลังจะถูกทำลาย

การป้องกันของเมืองถงไม่ได้อ่อนแอ ในเมืองก็มีผู้ฝึกตนอยู่ไม่น้อย

แต่ก็ต้านทานธารแมลงที่มหึมาเกินไปไม่ไหว

แมลงรบเหล่านี้ พวกที่อ่อนแอที่สุดก็มีพลังขั้นหนึ่ง แมลงรบขั้นสองขั้นสามมีอยู่ทั่วไป ขั้นสี่ก็ไม่ใช่ของหายาก

พวกมันมาถึงอย่างมืดฟ้ามัวดิน

แม้ทหารรักษาเมืองถงจะใช้อาวุธทรงพลังกวาดล้างเป็นระลอก ก็ยังไม่สามารถหยุดยั้งการโจมตีของพวกมันได้

สาเหตุหลักคือภายในนั้นมีแมลงรบขั้นห้าขึ้นไปหลายตัว โดยเฉพาะแมลงมีปีกสองตัว พวกมันทำลายอาวุธหนักบนกำแพงเมืองไปมากมาย

มิฉะนั้น ภายใต้การโจมตีแบบถล่มราบของอำนาจการยิงหนัก แมลงรบธรรมดาต่อให้มีมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

อำนาจการยิงหนักในตอนนี้ กับยุคเก่าเป็นคนละแนวคิดกัน

ผู้แข็งแกร่งอาจไม่กลัว แต่ขั้นต้น ๆ ไม่อาจเพิกเฉยได้อย่างสมบูรณ์

กำแพงชั้นนอกสุดของเมืองถงจึงแตกพ่าย

ส่วนกำแพงด้านใน นั่นเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลป้องกันเมือง

หลังจากเปิดใช้ค่ายกลป้องกันเมืองแล้ว โดยธรรมชาติจะโจมตีออกไปจากภายในค่ายกลป้องกันเมืองไม่ได้

ดังนั้นทหารรักษาเมืองจึงโจมตีอยู่บนกำแพงด้านนอก อาวุธหนักก็ประจำการบนกำแพงด้านนอก จนกระทั่งรักษาไว้ไม่ได้จริง ๆ จึงหลบเข้าไปในค่ายกลป้องกันเมือง

ตอนนี้ ค่ายกลป้องกันเมืองก็ใกล้จะพังแล้ว

ภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งของธารแมลง ค่ายกลป้องกันเมืองตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง

เมื่อใดที่ค่ายกลป้องกันเมืองถูกทำลาย ผู้คนนับล้านเหล่านี้ ก็จะเดินตามรอยเมืองหลิว กลายเป็นอาหารของแมลง

"ครืนครืนครืน~"

ขณะนั้นเอง การโจมตีนับไม่ถ้วนตกลงมาจากฟากฟ้า กวาดล้างพื้นที่ว่างเปล่าเป็นหย่อม ๆ ในธารแมลง

จากนั้น ผู้ฝึกตนจำนวนมากบินออกมา สังหารแมลงรบเหล่านั้น

"ครืนครืนครืน~"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป