“ตั้งสติหน่อย สะพานสายรุ้งปรากฏแล้ว พื้นที่รอบโลกสีครามจะไม่มั่นคง พวกต่างเผ่าพันธุ์น่าจะมาแล้ว”
“ทหารมารบก็จะต้าน น้ำมาก็จะกลบ ตราบใดที่ไม่มีหายนะครั้งใหญ่ พวกต่างเผ่าพันธุ์ก็ทำอะไรไม่ได้”
ในอวกาศ
เรือรบตรวจการณ์ทั่วไปกำลังลาดตระเวนในห้วงอวกาศลึก
บนเรือรบล้วนเป็นนักรบที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน พวกเขาส่วนใหญ่มีพลังแค่ขั้นหนึ่งถึงขั้นสอง แม้พลังไม่แข็งแกร่ง แต่ควบคุมอาวุธต่างๆ บนเรือรบได้อย่างชำนาญยิ่ง
“ตี๊ดๆๆ~”
ทันใดนั้น เรดาร์ของเรือรบก็ส่งเสียงเตือนภัย
“มีคลื่นพลังอวกาศ ต้องมีรอยแยกมิติปรากฏ รีบรายงานขึ้นไป”
กัปตันออกคำสั่ง
ระหว่างที่รายงาน เรือรบลำนี้ก็พุ่งตรงสู่ทิศทางที่คลื่นพลังส่งมา
เครื่องบินสอดแนมไร้คนขับจำนวนมากทะยานนำหน้าไปก่อนแล้ว
“คุณพระ!”
“สวรรค์ นั่นมันรูหนอนกับเรือแมลง ที่นี่มีเผ่าแมลง!”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภาพที่ปรากฏบนจอทำให้ทุกคนบนสะพานเดินเรือสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
ในภาพ หลุมดำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางห้วงอวกาศ
เส้นผ่านศูนย์กลางของหลุมดำใหญ่กว่าหนึ่งกิโลเมตร มีเรือรบจำนวนมหาศาลทะลักออกจากหลุมดำอย่างต่อเนื่อง
เรือรบเหล่านี้ไม่ใช่เรือรบธรรมดา
ในภาพที่ซูมเข้าไปใกล้ เหล่านักรบเห็นรูปร่างของเรือรบนั้น
มันคือเรือที่เกิดจากแมลงนับไม่ถ้วนพันเกี่ยวกันจนกลายเป็น ‘เรือแมลง’ นั่นเอง!
ความยาวของเรือแมลงแตกต่างกันไปตั้งแต่หลายร้อยเมตรไปจนถึงหลายกิโลเมตร ยิ่งยาวมาก ภายในก็ยิ่งมีแมลงมาก และพลังของแมลงก็จะยิ่งแข็งแกร่ง
“รีบส่งพิกัดขึ้นไป”
“ยิงหัวรบนิวเคลียร์ทั้งหมดออกไป ต้องทำลายรูหนอนนั่นให้ได้!”
กัปตันออกคำสั่งเด็ดขาด
ขีปนาวุธที่บรรทุกหัวรบนิวเคลียร์จำนวนมากถูกยิงออกสู่รูหนอน
แม้ในยุคยุทธ์สูงส่ง อาวุธนิวเคลียร์ก็ยังไม่ถูกเลิกใช้ กลับถูกสร้างมากขึ้น และมีอานุภาพรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
สาเหตุหลักคือต้นทุนผลิตค่อนข้างต่ำ แถมยังมีอานุภาพมหาศาล ไม่เหมาะจะใช้บนโลกสีคราม แต่ในอวกาศกลับใช้ได้อย่างไม่ต้องกังวล
“ต้องทำลายให้ได้นะ!”
กัปตันจ้องหน้าจอแน่นิ่ง บนจอเต็มไปด้วยจุดสีแดงหนาแน่น นั่นคือหัวรบนิวเคลียร์แต่ละลูก
ขีปนาวุธพวกนี้เร่งความเร็วไม่หยุด พุ่งตรงสู่ตำแหน่งรูหนอน
“ตี๊ดๆๆ~”