ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 174 มนุษย์ต่างเผ่าตาค้าง

10 นาที· 2.4K คำ

"พวกเรามาช้าไป"

นอกเมืองที่ถูกคลื่นแมลงบุกทำลาย ทุกคนมีจิตใจที่หนักอึ้ง

แม้พวกเขาจะรีบรุดมาในทันที แต่ก็ยังสายเกินไป

คลื่นแมลงได้ทำลายค่ายกลป้องกันเมือง จากนั้นในเวลาไม่นานก็เข่นฆ่าผู้คนในเมืองจนหมดสิ้น

"ข้างในยังมีคนอยู่ บุกเข้าไปช่วยให้มากที่สุดเท่าที่จะช่วยได้"

ยอดเซียนขั้นห้าหวงฮวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ดี!"

ผู้ฝึกตนมากมายเปี่ยมด้วยจิตสู้รบ

เรือเหาะมุ่งหน้าสู่เมืองอย่างรวดเร็ว

ยังไม่ทันถึง ฝูงแมลงหนาแน่นก็พุ่งเข้าโจมตีเรือเหาะ

"ฟิ้วๆๆ~"

"ตูม~"

"ตูม~"

การโจมตีหลากรูปแบบพุ่งเข้าใส่ กวาดล้างแมลงเหล่านี้จนหมด

"ฆ่า!"

ทันใดนั้น ผู้ฝึกตนบนเรือเหาะก็บุกสังหารเข้าไปในเมือง

ลู่สวินและผู้ฝึกตนขั้นห้าสองคนพุ่งนำหน้าไปก่อน

เขาเปิดฉากเต็มกำลัง กำจัดแมลงได้อย่างดุเดือดรวดเร็ว

แต่เนื่องจากเมืองนี้แตกพ่ายแล้ว ในจุดที่มีสิ่งปลูกสร้างหนาแน่น ลู่สวินไม่ได้ใช้วชาลูกไฟ

ภายในสิ่งปลูกสร้างเหล่านั้น มักมีคนหลบซ่อนอยู่ไม่น้อย

วิชาลูกไฟของเขามีพลังทำลายสูง เสี่ยงต่อการพลาดทำร้ายคนของตน

ผู้ฝึกตนคนอื่นๆ ก็ลงมืออย่างเต็มกำลังเช่นกัน

"ระวัง เป็นขั้นห้า"

"ปล่อยให้พวกเราเอง พวกเจ้าไปจัดการตัวอื่น"

แมลงรบขั้นห้าปรากฏตัว

ผู้ฝึกตนขั้นห้าสองคนเข้าต่อสู้

หลังจากลู่สวินกวาดตามอง เขาไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้

ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ถึงจะเป็นแมลงรบขั้นห้าที่สภาพสมบูรณ์ เขาก็สามารถสังหารได้

แต่นั่นจะลำบากเกินไป และยังกินพลังของเขาอย่างมาก

นี่ไม่ใช่เวลาที่จะอวดดี

ดังนั้น ลู่สวินจึงมุ่งเน้นไปที่การจัดการแมลงที่กำลังไล่ล่ามนุษย์ และช่วยชีวิตผู้คนออกมาให้มากขึ้น

ในช่วงชีวิตสิบเก้าปีของลู่สวิน ไม่นับครั้งนี้ โลกสีครามเข้าสู่หนทางโบราณแห่งดวงดาวทั้งหมดสามครั้ง

สามครั้งนั้น มีสองครั้งที่ค่อนข้างราบรื่น แม้จะมีความเสียหายบ้าง แต่ไม่มีภัยพิบัติใหญ่หลวง

ครั้งเมื่อไม่กี่ปีก่อน โลกสีครามก็ประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่ ทำให้บิดามารดาของลู่สวินเสียชีวิตทั้งคู่

ครั้งนั้นเมืองหรงเฉิงสูญเสียไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับเมืองที่ถูกทำลายจนเกือบสิ้นซากแบบนี้ แล้วนับว่าน้อยมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป