"คำราม!"
เสียงคำรามกึกก้อง พร้อมกับนักสู้ต่างเผ่าพันธุ์ขั้นห้าอีกตนที่สังหารเข้ามาอย่างดุดัน
นี่คือนักสู้ขั้นห้าแห่งเผ่ามาร
เขาเปล่งเสียงตวาดก้อง ปราณมารทั่วร่างพลุ่งพล่าน เกราะมารสีดำสนิทปรากฏอักขระดุร้ายขึ้นมา กระบี่มารในมือห่อหุ้มด้วยไอสังหารท่วมฟ้า ฟาดฟันลงมาดุจภูผาถล่ม ไม่อาจต้านทานได้!
ทั้งสามขั้นห้าร่วมมือโจมตี แม้แต่โล่เกราะอัคคีของลู่สวินก็ยังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายใต้การโจมตีที่บ้าคลั่ง สุดท้ายก็แตกละเอียด กลายเป็นโล่เล็กขนาดฝ่ามือ
นี่คือร่างจริงของโล่เกราะอัคคี ซึ่งไม่อาจถูกทำลายได้ง่ายๆ แต่เมื่อเล็กเพียงนี้ก็ป้องกันอะไรไม่ได้มากนัก
"ตูม——!"
ทันทีที่โล่แตก การโจมตีทั้งสามก็พุ่งเข้าใส่ แต่ว่า——
"คนอยู่ไหน?!"
ประกายกระบี่ เงาลูกธนู คมหอกล้วง ล้วนพลาดเป้า!
"เขาอยู่นั่น!"
นักสู้ต่างเผ่าพันธุ์ขั้นห้าทั้งสามมองไป ก็เห็นลู่สวินหลบหนีไปแล้ว
"เขายังใช้การทะลวงมิติได้อีก ตามไป!"
สามขั้นห้าพลุ่งพล่านด้วยจิตสังหาร ไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง
ลู่สวินไม่ยอมปะทะซึ่งหน้า ร่างกายเคลื่อนไหวดุจภูตพรายปรากฏตัวในทุกจุดของสนามรบ ทุกการทะลวงมิติสามารถหลบหลีกลูกธนูของเผ่าปีก การจู่โจมจากเผ่าเงา และกระบี่มารอันบ้าคลั่งได้อย่างแม่นยำ
ในระหว่างนี้ เขายังเคลื่อนย้ายหร่านปิงไปยังที่ปลอดภัย เพื่อจะได้ปล่อยมือสู้เต็มที่
"ซู่ซู่ซู่——!"
นักสู้ขั้นห้าเผ่าปีกยิงธนูต่อเนื่อง แต่กลับพลาดเป้าทั้งหมด โกรธจนสบถออกมาว่า: "ไอ้หนูเวรนี่ ลื่นเป็นปลาไหล!"
นักสู้ขั้นห้าเผ่าเงาพูดเสียงเย็น: "ถ่วงเวลาต่อไป ความช่วยเหลือของมันจะมาแล้ว!"
ในสายตานักสู้ขั้นห้าเผ่าปีกมีแววดุร้ายวาบผ่าน: "ข้าจะผนึกทางหนีมันเอง! แต่หลังจากนี้พวกเจ้าต้องชดเชยความเสียหายให้ข้า!"
นักสู้ขั้นห้าเผ่ามารหัวเราะเหี้ยม: "แค่ฆ่ามันได้ ทุกอย่างก็ง่าย!"
"ซู่——!"
นักสู้ขั้นห้าเผ่าปีกง้างคันธนูเต็มแรง ลูกธนูที่สลักอักขระมิติพุ่งทะลวงอากาศ เร็วถึงขีดสุด เกือบจะทันที่ที่ยิงก็ไล่ตามลู่สวินทัน!
"ไม่ดีแล้ว!"
ลู่สวินรู้สึกถึงลางอันตราย แม้จะหลบลูกธนูได้ แต่กลับเห็นลูกธนูนั้นระเบิดออกอย่างกะทันหัน——
"ตูม!"