ณ ประตูสวรรค์ใต้
ลู่สวินยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลฉู่เลย
เขาหมกตัวปรุงโอสถอยู่สามวันเต็ม
สามวันนี้ ลู่สวินปรุงโอสถออกมาได้มากมาย
โอสถเหล่านี้ เพียงพอให้มู่หรงหว่านกับฉู่โย่วฉิงใช้ฝึกฝนได้อีกนาน
"หว่านเอ๋อร์"
หลังปรุงโอสถเสร็จ ลู่สวินก็ไปที่ห้องฝึกฝนของมู่หรงหว่าน และมอบโอสถทั้งหมดให้นาง
เนื่องจากฉู่โย่วฉิงยังไม่กลับมา ลู่สวินจึงนำโอสถที่เขาปรุงให้ฉู่โย่วฉิงมอบให้มู่หรงหว่านทั้งหมดด้วย
นอกจากโอสถแล้ว ลู่สวินยังทิ้งพลังมืดจำนวนมากไว้ให้พวกนาง
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ลู่สวินก็วางใจไปสำรวจดินแดนวิญญาณระดับหกดาวได้
สิ่งที่เขาได้มาในช่วงหนึ่งเดือนกว่านี้มีมากมายมหาศาล เมื่อรวมกับของที่ซื้อได้ที่ประตูสวรรค์ใต้ ก็เพียงพอต่อความต้องการในการฝึกฝนขั้นสี่ถึงห้าของมู่หรงหว่านกับฉู่โย่วฉิงแล้ว
ดังนั้น ลู่สวินจึงมองการณ์ไกลขึ้น ต้องการหาวัตถุวิญญาณหรือวาสนาระดับสูงกว่านี้
แม้จะยังรอฟู่เสวี่ยไม่มา
แต่เมื่อมีคางคกทองคำอยู่ สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์บางตัวที่เฝ้าสมบัติระดับขั้นหก ลู่สวินก็มั่นใจว่าจะชิงมาได้
"อ้อใช่ ยาหทัยฟ้าคืนสร้างเม็ดนี้ ข้าปรุงให้ท่านพ่อของเจ้าโดยเฉพาะ น่าจะแก้ปัญหาเรื่องจุดไท่เสียของท่านได้"
ท้ายที่สุด ลู่สวินก็หยิบโอสถเม็ดหนึ่งออกมา ยื่นใส่มือมู่หรงหว่าน
ยาหทัยฟ้าคืนสร้าง!
มันรักษาปัญหาจุดไท่เสียของบิดานางได้!
สีหน้าของมู่หรงหว่านพลันแสดงความซาบซึ้ง
นางไม่สงสัยคำพูดของลู่สวิน
อันที่จริง นางยิ่งรู้สึกว่า โอสถที่ลู่สวินให้มา น่าจะเป็นฝีมือการปรุงของเขาเอง
มู่หรงหว่านย่อมคิดไม่ตก ว่าเหตุใดฝีมือการปรุงโอสถของลู่สวินจึงยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้
แต่นางก็ไม่ได้สืบสาวลึกลงไป
ปาฏิหาริย์ที่ลู่สวินสร้างมาตลอดเส้นทางนั้นมีมากมายนัก
มากเสียจนมู่หรงหว่านเองก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าลู่สวินคือผู้ทรงอำนาจยุคโบราณบางคนที่กลับชาติมาเกิดหรือไม่
ไม่ว่ายังไง ยาหทัยฟ้าคืนสร้างที่ลู่สวินตั้งใจปรุงนี้ ก็ทำให้นางซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง
"ขอบคุณนะ... อื้อ..."
"หว่านเอ๋อร์ ถ้าจะขอบคุณ ก็ใช้การกระทำจริงเถอะ~"
ภายในห้องฝึกฝนจึงพลันเต็มไปด้วยภาพอันหวานชื่น
"รุ่นน้อง เจ้าไปเถอะ ข้าจะไม่เข้าดินแดนวิญญาณสักพัก"