"ขั้นห้า...จะวางมหันตภัยเก้าประการผนึกมารยังยาก"
หลังจากความสามารถด้านค่ายกลทะลวงผ่าน ลู่สวินก็นำแผนผังมหันตภัยเก้าประการผนึกมารออกมาศึกษาครู่หนึ่ง
แผนผังนี้ แต่เดิมในสายตาเขาเหมือนกับคัมภีร์สวรรค์
ตอนนี้เล่า ก็ดูเข้าใจแล้ว
ความสามารถขั้นห้า ยังไม่พอให้ลู่สวินวางมันออกมาได้
ใช้กายเป็นค่ายกล สร้างกระบวนค่ายกลในร่างกาย นับเป็นค่ายกลภายใน
ความยากของมัน เทียบกับค่ายกลใหญ่ที่วางบนฟ้าดิน ยากกว่ากันไม่รู้กี่เท่า
ลู่สวินกะประมาณว่า อย่างน้อยต้องใช้ความสามารถด้านค่ายกลขั้นแปดขึ้นไปถึงวางออกมาได้
ด้วยความสามารถด้านค่ายกลของหร่านปิงตอนนี้ ต่อให้ความเข้าใจของนางสูงส่งเพียงใด ความสามารถด้านค่ายกลจะไปถึงขั้นแปด ก็ไม่ง่ายเช่นนั้น
ต่อให้นางใช้เวลาทั้งหมดไปกับค่ายกล สิบปีก็ยังมองไม่เห็นความหวัง
ดังนั้น สิ่งที่ลู่สวินคิดไว้ ไม่ใช่ให้หร่านปิงวางค่ายกลเอง
แต่เป็นเขาต่างหาก
หลังจากความสามารถด้านค่ายกลของหร่านปิงทะลวงผ่านแล้ว ผลตอบแทนกลับมา จะทำให้ความสามารถด้านค่ายกลของลู่สวินพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ถึงตอนนั้น ลู่สวินก็จะช่วยนางวางค่ายกลมหันตภัยเก้าประการผนึกมารในร่างกายได้แล้ว
"ประหลาด เหตุใดจึงไร้ข่าวจากเผ่าอสูรเลย"
สองวันต่อมา หลังจากลู่สวินกลับสู่โลกสีครามก็รู้สึกประหลาดอยู่บ้าง
สะพานสายรุ้งปรากฏขึ้นจนถึงตอนนี้ก็สองเดือนกว่าแล้ว
เหล่าผู้ฝึกตนตะวันออกในดินแดนวิญญาณต่างก็พบเจอคนต่างเผ่าพันธุ์มามากแล้ว
เผ่ามาร เผ่าปีก เผ่าป่าเถื่อน เผ่าเงา ต่างก็เคยพบ
แม้กระทั่งยังพบคนเผ่าโลหิตอีกด้วย
มีเพียงเผ่าอสูรที่ไม่เคยมีข่าวเล็ดลอดออกมา
ดาวอสูรนั่นจะเป็นของปลอมหรือไม่
หรือว่า ดินแดนวิญญาณที่เผ่าอสูรเคลื่อนไหวอยู่ในตอนนี้ ไม่ใช่ที่พวกผู้ฝึกตนตะวันออกเข้าไปเหยียบ
เนบิวลาตามเส้นทางโบราณเหล่านี้ จำนวนดินแดนวิญญาณมากมายผิดปกติ
เมื่อเวลาผ่านไป ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
เช่นเส้นทางสายรุ้งสองเส้นที่ยึดครองเชื่อมไปยังดินแดนวิญญาณ ตอนแรกเปิดแค่ 100 แห่ง
ถึงตอนนี้ ก็มีหลายร้อยแห่งแล้ว
นับรวมดินแดนวิญญาณจากเส้นทางสายรุ้งอื่น ๆ แล้ว อย่างน้อยก็มีหลายพันแห่ง