วันเวลาผ่านไปอย่างเรียบง่ายเช่นนี้หลายวัน ทุกเช้าหลังตื่นนอน สมาชิกทั้งครอบครัวก็ออกกำลังกายกันอย่างสม่ำเสมอ
จากนั้นก็ฝึกปาดาวกระจาย ส่วนหลี่หว่านชิงใช้ก้อนหินฝึกขว้าง ที่จริงแล้วนางกำลังฝึกควบคุมพลังพิเศษของตนเอง
เถาวัลย์ในตันเถียนของนางค่อย ๆ เติบโตขึ้นตามระดับพลังที่เพิ่มขึ้น
ตอนนี้นางแปลงมันเป็นแส้ยาวได้ชั่วครู่แล้ว นางอยากค่อย ๆ ปรับให้เถาวัลย์มีรูปลักษณ์ภายนอกเหมือนแส้ธรรมดา
นางเปิดเผยความสามารถด้านมิติไปแล้ว จึงไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่านางยังมีพลังพิเศษธาตุไม้อีกด้วย
แม้แต่ในยุควันสิ้นโลก ผู้มีพลังพิเศษสองธาตุก็หาได้ยากยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงยุคโบราณที่ไม่มีพลังพิเศษเช่นนี้เลย
นางไม่กล้าเสี่ยง อีกทั้งไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจครอบครัวในตอนนี้ เพียงแต่หากพลังแข็งแกร่งเกินไป ช่องว่างระหว่างนางกับคนในครอบครัวก็จะยิ่งห่างไกล จนทำให้พวกเขารู้สึกแปลกแยก
นางยังคงชอบความรู้สึกที่ทุกคนในครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเช่นนี้มากกว่า
หลังออกกำลังกายเสร็จ ทุกคนก็กินอาหารเช้า
จ้าวหลันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “ที่บ้านจัดการแปลงดินเรียบร้อยแล้ว แถมยังปลูกผักไว้บ้าง อีกสักพักก็น่าจะงอกแล้ว”
จากนั้นนางก็หันมาถามว่า “หว่านชิง มันเทศที่เจ้าพูดถึงกินได้จริงหรือ? แม่เตรียมที่ดินให้แล้ว เจ้าคิดว่าจะปลูกเมื่อไร?”
หลี่หว่านชิงคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “กลับมาค่อยปลูกก็ได้ วันนี้ข้าอยากขึ้นเขาไปดูว่าพอจะหาสมุนไพรได้ไหม เก็บกลับมาจัดการให้เรียบร้อยแล้วค่อยเอาไปขาย”
หลี่ชิงเหอถามอย่างตื่นเต้นว่า “น้องรอง เจ้ารู้วิธีจัดการสมุนไพรด้วยหรือ?”
หลี่หว่านชิงส่ายหน้า “รู้แค่ขั้นตอนง่าย ๆ ส่วนที่ซับซ้อนข้าทำไม่เป็น”