หลี่ชิงซงรีบร้อนมุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลังหมู่บ้าน ภูเขาลูกนี้กว้างใหญ่มาก ยอดเขาซ้อนต่อกันเป็นแนวยาว ทุกคนเรียกมันว่าภูเขาต้าชิง
บริเวณที่พวกเขาอยู่เป็นเพียงเนินเขาเล็ก ๆ เขากล้าแค่ค้นหาสมุนไพรตามไหล่เขาเท่านั้น
ระหว่างนั้นก็ขุดผักป่าติดมือไปด้วย ปีนี้ฝนตกน้อย เห็ดในป่าจึงหายาก
เขาขุดอยู่บนไหล่เขานานมาก แต่ได้ผักป่ามาเพียงนิดหน่อย ทั้งผักเบี้ยใหญ่กับแดนดิไลออน พวกนี้เอากลับไปกินได้เท่านั้น
มันขึ้นอยู่ทั่วไป เอาไปขายในตัวเมืองก็ไม่ได้ราคา
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ยังเช้าอยู่ วันนี้ต้องลองเดินขึ้นไปอีกหน่อย แถวนี้ขุดหาสมุนไพรแทบไม่ได้แล้ว
น้องสาวคนรองยังไม่หายดี จะปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไปไม่ได้ ต้องขุดสมุนไพรไปขายให้ได้มากกว่านี้
เขาจะพาน้องสาวคนรองไปหาหมอที่ร้านยาในตัวเมือง
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็สะพายตะกร้าไม้ไผ่ขึ้นหลัง แล้วเดินขึ้นเขาต่อ
ยิ่งปีนสูง ทางก็ยิ่งเดินลำบาก เขาถือไม้คอยเคาะพื้นตรงหน้าไปด้วย เผื่อมีงูอยู่แถวนั้นจะได้ยินเสียงแล้วหนีไป
ทันใดนั้น เขาก็เห็นแปลงเล็ก ๆ ของสมุนไพรไฉหูอยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า
นี่เป็นของดี หากตากแห้งแล้วเอาไปขาย จะขายได้ถึงจินละ 150 เหวิน
น่าเสียดายที่เขาทำได้แค่แอบขาย ต้องขุดตอนยังสดไปขาย จึงเสียราคาไปเกือบครึ่ง
แต่ก็ช่วยไม่ได้ พวกเขาอาศัยอยู่ในลานบ้านเดียวกัน แค่มีเสียงอะไรนิดหน่อย คนอื่นก็รู้กันหมดแล้ว หากพ่อรู้ว่าเขาขุดสมุนไพรไปขายหาเงินได้ พ่อคงบอกย่าแน่ ถึงตอนนั้นเงินของเขาก็เก็บไว้ไม่ได้
เขาถอนหายใจอย่างจนปัญญา!
จากนั้นก็ก้มหน้าขุดต่อ
เขาขุดอย่างตั้งอกตั้งใจจนไม่ทันสังเกตว่ามีหมูป่าตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ด้านหลัง