เดินทางต่อเนื่องกันมาหลายวัน น้ำที่พกมาก็ใกล้จะหมดแล้ว
ระหว่างพัก หัวหน้าหมู่บ้านโจวกับหลี่หลี่เจิ้งปรึกษากันว่า “ช่วงนี้น้ำของคนในหมู่บ้านใกล้หมดกันแล้ว เดินทางมาตั้งหลายวันก็ยังไม่เจอแหล่งน้ำ คืนนี้รีบหาที่พักหน่อย แล้วค่อยไปหาแหล่งน้ำที่ไกลออกไปสักหน่อย”
หลี่หลี่เจิ้งพยักหน้า “ได้ คืนนี้พักกันเร็วหน่อย แล้วให้ทั้งสองหมู่บ้านส่งคนไปหาแหล่งน้ำสักกลุ่ม!”
พอพักผ่อนกันเต็มที่ ทุกคนก็ออกเดินทางต่อ!
ช่วงบ่ายเดินผ่านหน้าผาแห่งหนึ่ง ด้านหน้าเป็นป่าผืนใหญ่
ในป่ามีสีเขียวอยู่บ้าง น่าจะหาแหล่งน้ำได้!
หลี่หลี่เจิ้งบอกให้ทุกคนเร่งฝีเท้า คืนนี้จะพักกันในป่า!
พอถึงป่า ทุกคนก็เริ่มจัดข้าวของ เตรียมทำอาหารเย็น!
หลี่หลี่เจิ้งเดินมาหาจ้าวหลันกับพวกนาง “น้องสาวจ้าว วันนี้ต้องหาคนไปหาแหล่งน้ำ พวกเจ้ามีใครเต็มใจไปบ้างไหม?”
จ้าวหลันพยักหน้า “ได้ บ้านข้าจะไปเอง!”
หลี่ชิงซงเอ่ยว่า “ท่านแม่ ให้ข้า น้องสอง แล้วก็ชิงมู่ไปเถอะขอรับ!”
หลี่หลี่เจิ้งพยักหน้า “ดี ยังมีหวยเหรินกับเหล่าเกินไปด้วยกัน พวกเจ้าระวังตัว อย่าไปไกลนัก ถ้าหาไม่เจอก็กลับมา!”
หลี่ชิงซงรับคำ “ได้ พวกเราจะระวังตัว!”
ตอนนั้นเอง พี่น้องโจวจิ่งโม่กับหลี่ต้าหย่งก็เดินเข้ามา
โจวจิ่งโม่เอ่ยว่า “ข้ามาชวนพวกเจ้าไปหาแหล่งน้ำแถวนี้”
โจวต้าหย่งกำชับว่า “จิ่งโม่ จิ่งซิว หว่านชิงกับชิงซง พวกเจ้าไปหาทางตะวันออก ส่วนพี่เหล่าเกินพาจิ่งฮวา จิ่งซง ชิงมู่กับหวยเหรินไปทางตะวันตก อย่าไปไกลนัก ถ้าหาไม่เจอก็กลับมา!”
หลายคนรับคำพร้อมกัน “ได้!”
จากนั้นแต่ละกลุ่มก็แยกย้ายกันออกเดินทาง
หลี่หว่านชิงกับพวกเดินไปทางตะวันออกเกือบครึ่งชั่วยาม