เมื่อมองดูเหรียญความชอบชั้นสองสองเหรียญที่กองทัพมอบให้ ความดีความชอบชั้นสามสองเหรียญจากกองบัญชาการนคร รวมถึงเหรียญความชอบชั้นสองที่เพิ่มใหม่ในวันนี้บนหน้าอกของเวยเสียนจวินแล้ว ถึงแม้อั๋วเฟยจะผ่านโลกมามากเพียงใด ก็อดนิ่งอึ้งไปชั่วขณะไม่ได้
ชายหนุ่มผู้นี้ เป็นคนมีความสามารถจริง ๆ!
เขายื่นมือขวาออกมา ตบไหล่เวยเสียนจวินเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มที่เมตตาแต่แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขาม “สหายเวยเสียนจวิน เจ้ายืนหยัดออกมาในยามคับขัน ยอมเสียเลือดเสียเนื้อ ไม่เป็นที่เสื่อมเสียต่อเกียรติอันรุ่งโรจน์ของตำรวจประชาชน องค์กรจะไม่ลืมการเสียสละของตำรวจแนวหน้า จงพักฟื้นร่างกายให้หายดี องค์กรจะจัดการสวัสดิการภายหลังให้อย่างเต็มที่”
เวยเสียนจวินยืนตรงทำความเคารพ น้ำเสียงกังวานกล่าวว่า “ขอบคุณองค์กรและผู้นำกองบัญชาการนครที่ให้ความห่วงใย การปกป้องความปลอดภัยของประชาชน การปราบปรามอาชญากรรมเป็นหน้าที่ของข้าพเจ้า ในการทำงานต่อไป ข้าพเจ้าจะปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัดยิ่งขึ้น ไม่ลืมปณิธานเริ่มแรก จดจำภารกิจให้มั่น ขยันหมั่นเพียร อุตสาหะ รับใช้ประชาชน!”
“เด็กดี ข้าเห็นว่าเจ้ามีอนาคตไกล จงทำงานให้ดี!” อั๋วเฟยกล่าวด้วยความตื่นเต้น
ใต้เวทีกลับเกิดเสียงฮือฮาไปทั่ว ผู้กำกับอั๋วถึงกับเอ่ยปากว่า “เล็งเห็นว่าเวยเสียนจวินมีอนาคต” คราวนี้เวยเสียนจวินได้กำไรใหญ่หลวงแล้ว!
คนที่พูดคำนี้นั้นคืออั๋วเฟย ผู้เป็นกรรมการถาวรพรรคประจำนคร เลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมาย เลขาธิการพรรคสำนักงานตำรวจนคร ผู้กำกับ หัวหน้าผู้ตรวจการ!
เป็นถึงหัวหน้าใหญ่ของระบบงานการเมืองและกฎหมายทั้งนครหลินเฉิง หัวหน้าใหญ่ของระบบตำรวจ!
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่คำพูดประโยคเดียวนี้ ก็เพียงพอให้เวยเสียนจวินเดินกร่างในระบบตำรวจนครหลินเฉิงได้แล้ว!
“ขอให้ผู้กำกับอั๋ววางใจ!” เวยเสียนจวินไม่ได้กล่าวอะไรมาก เพียงแต่ยืนตรงด้วยสายตาที่แน่วแน่ แล้วทำความเคารพ!