เมื่อหวังต้าหย่งและพวกพุ่งเข้าไปในที่เกิดเหตุ ก็เห็นเด็กหัวทองเหลืองสองคนนอนร้องโอดครวญอยู่บนพื้น มือทั้งสองกอดท้องไว้แน่น เลือดสีสดไหลซึมออกตามซอกนิ้ว เสื้อผ้าเปื้อนเป็นรอยแดงฉาน พื้นดินก็มีคราบเลือดประปราย
เด็กหัวทองสองคนนั้นไม่รู้ว่าเพราะตกใจกลัวหรือเสียเลือดมากเกินไป หน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง!
ส่วนเด็กหัวทองอีกสองคนนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ สองมือกอดหัวไว้ ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
นักเรียนร่างเล็กผอมที่สวมชุดนักเรียนโรงเรียนมัธยมหมายเลขหนึ่ง (หลิวเจี้ยน) ยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว มีดพับเปื้อนเลือดเล่มหนึ่งตกอยู่ข้างกาย
ไม่ไกลจากเขา อ้วนคนหนึ่งที่สวมชุดนักเรียนเดียวกัน (เจียงวั่งเผิง) ซึ่งแต่เดิมหน้าก็ขาวอยู่แล้ว บัดนี้กลับแดงเป็นจ้ำๆ สลับกับรอยเขียวช้ำ ตาข้างหนึ่งบวมเป่ง มุมปากยังมีคราบเลือด หน้าขาวจนน่ากลัว ไม่รู้ว่าถูกทำร้ายหรือตกใจกลัว คาดว่าอย่างหลังมากกว่า
เมื่อเห็นหวังต้าหย่งและพวกเดินเข้ามา เด็กหัวทองสองคนที่ยองอยู่บนพื้นก็รีบลุกขึ้นยืน ร้องเสียงสั่นด้วยน้ำเสียงคร่ำครวญ: "คุณตำรวจครับ เขาถือมีดแทงคน เขาคือคนที่เอามีดแทงคน!"
"พวกแกสองคน กอดหัวย่อลงไป!" หวังต้าหย่งตะคอกเสียงดังอย่างไม่พอใจนัก: "เสียนจวิน รีบโทรหา 120 ให้โรงพยาบาลประชาชนส่งรถพยาบาลมาเร็ว!"
ยังพูดไม่ทันจบ เสียงไซเรนรถพยาบาลก็ดังมาจากไม่ไกล คาดว่าน่าจะเป็นคนที่มามุงดูเหตุการณ์โทรไว้ก่อนแล้ว
"จางหลง อ้วนหู่ เปิดทางให้รถพยาบาล ช่วยคนก่อน!" เวยเสียนจวินรีบตะโกนบอก