‘หรือว่าฉันเข้าใจพวกเขาผิดไปจริง ๆ?’ หนิงเฉินขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่ในใจ
“เห็นไหม ข้าไม่ได้หลอกเจ้า” หมาดำตัวใหญ่เดินมาหยุดข้างหนิงเฉิน “ในเมื่อช่างเหล็กหวังให้เจ้ามาที่นี่ แสดงว่าเขาคงมองออกว่าพรสวรรค์ของเจ้าไม่ธรรมดา”
“ไข่ใบนี้มีที่มาอย่างไร?” หนิงเฉินจ้องไข่สีดำพลางถาม
หมาดำตัวใหญ่ส่ายหน้า “ไม่มีใครรู้ ข้าได้ยินช่างเหล็กหวังบอกว่าบรรพบุรุษของพวกเขานำมันมา ตั้งไว้ที่นี่กว่าพันปีแล้ว”
“กว่าพันปี? ไข่นี่คงเน่าไปนานแล้วมั้ง?”
“เป็นไปไม่ได้ ข้าสัมผัสได้ว่าในไข่ใบนี้มีพลังศักดิ์สิทธิ์ ภายในยังมีลมหายใจของชีวิตอยู่ มันยังมีชีวิตแน่นอน”
หมาดำตัวใหญ่พูดอย่างมั่นใจ มันมองหนิงเฉิน ดวงตากลมโตกลอกไปมา
“ช่างเหล็กหวังให้เจ้ามาที่นี่ แสดงว่าเขาคงมองออกว่าพรสวรรค์ของเจ้าไม่ธรรมดา ลองหยดเลือดลงไปดูไหม? บางทีอาจฟักสัตว์เทพออกมาก็ได้”
หนิงเฉินไม่ได้ถูกมันหลอกง่าย ๆ “แล้วข้าจะได้อะไร?”
ต่อให้ฟักสัตว์เทพออกมาได้ เขาจะควบคุมมันไหวหรือ?
“ถ้าฟักสำเร็จ สัตว์วิญญาณจะยอมรับเจ้าเป็นนายเองทันทีที่เกิด แล้วทำสัญญานายบ่าวกับเจ้า ต่อให้ล้มเหลว เจ้าก็ไม่เสียอะไร มีแต่ได้กับได้ เหตุใดไม่ลองดูสักครั้งล่ะ?”
“ช่างเหล็กหวังยอมให้ทำหรือ?”
หมาดำตัวใหญ่อธิบาย “ไข่ใบนี้ตั้งอยู่ที่นี่มานับพันปีแล้ว ความหวังหนึ่งเดียวของตระกูลช่างเหล็กหวังก็คือให้มันฟักออกมา”
“ลองดูเถอะ” มันเร่งหนิงเฉินอีกครั้ง
หนิงเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่าพอลองได้ จึงก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป
ทันทีที่เขาเข้าไปในลาน กรงเหล็กสีดำขนาดมหึมาก็ร่วงลงมาจากฟ้า
โครม!!
กรงเหล็กตกลงมาขังหนิงเฉินไว้ข้างใน