ตั้งครรภ์ได้ 3 สัปดาห์?
เมิ่งหลิวหลิวรีบเดินเข้าไป สีหน้าเคร่งเครียดก่อนเอ่ยกับคุณหมอ
“คุณหมอพูดจริงเหรอคะ? ฉันท้องจริง ๆ เหรอ?”
คุณหมอดันแว่นขึ้น “ใช่ครับ ใจเย็นก่อนนะครับ สามีคุณมาด้วยไหม? ผมจะอธิบายข้อควรระวังให้พวกคุณฟัง”
เมิ่งหลิวหลิวหันไปมองเฟิงซิ่วเหยียนทันที
“อาซิว...”
เฟิงซิ่วเหยียนเหลือบมองซ่งหยวนที่อยู่ข้าง ๆ
“คุณกลับไปก่อน คืนนี้ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”
ซ่งหยวนมองเฟิงซิ่วเหยียนเดินเข้าไปในห้องทำงานของคุณหมอ
เธอรู้สึกราวกับจมอยู่ใต้น้ำ เสียงของเฟิงซิ่วเหยียนดังอู้อี้มาถึงหู แต่เธอกลับรับรู้ไม่ได้แม้แต่คำเดียว
ในหัวเหลือเพียงประโยคนั้น—ตั้งครรภ์ได้ 3 สัปดาห์
เมิ่งหลิวหลิวก็ตั้งครรภ์แล้ว เฟิงซิ่วเหยียนไม่ยอมให้เธอมีลูก
แต่ตอนนี้กลับทำให้เมิ่งหลิวหลิวตั้งท้องลูกของเขา
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากมีลูก
เขาแค่ไม่อยากมีลูกกับเธอ
เธอหันหลังเดินจากไปอย่างเหม่อลอย
โรงพยาบาลที่เคยอึกทึกกลับเงียบสงัดลงในหูของเธอ
ทางด้านนี้ เซินนั่วยังคงชวนหลี่ซูคุยเรื่องสัพเพเหระไม่หยุด
เมื่อเห็นซ่งหยวนเหม่อลอย เธอก็คว้ามืออีกฝ่ายไว้
“คุณน้า เราไปกินข้าวกันเถอะ ฉันรู้จักร้านหนึ่ง อาหารอร่อยมากเลยใช่ไหม หยวนหยวน”
ซ่งหยวนพยักหน้าเงียบ ๆ แล้วเดินตามเซินนั่วออกไป
หลี่ซูสังเกตเห็นว่าเธอดูผิดปกติ จึงคล้องแขนไว้แล้วถามด้วยความเป็นห่วง
“หยวนหยวน เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
กระทั่งกินข้าวเสร็จ อารมณ์ของซ่งหยวนก็ยังไม่ดีขึ้น เซินนั่วร่ำลาหลี่ซู ก่อนรับปากว่าจะไปส่งซ่งหยวนกลับบ้าน